Αντιφωνητής » Αίγυπτος

Μ. Τζεμαλή: Στο Κάιρο ευπρόσδεκτος, στην Αθήνα (και στην Άγκυρα) όχι

kkar — Wed, 24 Oct 2018 20:45:57 +0000

Ο επί 31 χρόνια και μέχρι πρότινος μουφτής Κομοτηνής κ. Μέτσο Τζεμαλή, που συνταξιοδοτήθηκε ξαφνικά από την κυβέρνηση Κοτζιά – Τσίπρα τον περασμένο Αύγουστο, συνεχίζει να μετέχει στη διεθνή σκηνή του μωαμεθανικού κόσμου. Προ ημερών (16-18 Οκτωβρίου 2018) βρέθηκε στο Κάιρο μαζί με μουφτήδες από 73 χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Ευρώπης για το Παγκόσμιο Ισλαμικό Συνέδριο που διοργάνωσε η Παγκόσμια Γενική Γραμματεία Ισλαμικών Υποθέσεων «Φάτουα» και το οποίο τελούσε υπό την αιγίδα του Προεδρίας της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου.

Το θέμα του συνεδρίου ήταν “Οι ανανεωτικές προσεγγίσεις των φάτουα «ιερονομικών ρητρών», από την Θεωρία στην Πράξη” και ο κ. Τζεμαλή Μέτσο, αφού συμμετείχε σε πολλές συζητήσεις στρογγυλής τράπεζας, ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ της Παγκόσμιας γ.γ. Ισλαμικών Υποθέσεων «Φάτουα». Στη διάρκεια του τριημέρου έδωσε πολλές και σημαντικές συνεντεύξεις σε αιγυπτιακά και διεθνή ΜΜΕ όσον αφορά την κατάσταση των Μουσουλμάνων της Θράκης, αφού εκπροσώπησε αυτούς αλλά και τη χώρα μας. Ειδικά δέχθηκε ερωτήματα αν υπάρχει τρομοκρατική δράση στην περιοχή μας και απαντώντας τόνισε ότι η μακροχρόνια ειρηνική συνύπαρξη και συμβίωση μεταξύ των Μουσουλμάνων και Χριστιανών πολιτών απέτρεψε ουσιαστικά την εμφάνιση και την δραστηριοποίηση επικίνδυνων τρομοκρατικών οργανώσεων που εμφανίζονται σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Στο Συνέδριο συνόδευσε τον πρώην μουφτή Κομοτηνής ο έγκριτος θεολόγος και καθηγητής Ισλαμικού Δικαίου Δρ. Γιασάρ Σερίφ Δαμάτογλου, ο οποίος πραγματοποίησε μια ξεχωριστή εισήγηση με θέμα: «οι καινοτομίες των Φάτουα στις ανεπτυγμένες χώρες».

Βλέποντας κανείς την διεθνή εκτίμηση που ακόμη περιβάλλει τον κ. Μέτσο Τζεμαλή (τα έξοδα του οποίου καλύφθηκαν από την αιγυπτιακή διοργάνωση του συνεδρίου) δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί για την σκοπιμότητα των κυβερνητικών αποφάσεων και χειρισμών τους περασμένους μήνες. Τι ακριβώς ωφελήθηκε η Ελλάδα με την μεταβολή στη Μουφτεία της Κομοτηνής; Η μεν χώρα μας στερήθηκε από τις υπηρεσίες ενός ανθρώπου με τέτοια διεθνή εμβέλεια σε χώρους που την έχουμε μεγάλη ανάγκη, η δε Τουρκία δεν ικανοποιήθηκε αφού το πρόβλημά της δεν εντοπιζόταν στα πρόσωπα αλλά στην διαδικασία της ανάδειξής τους. Και τι θα γίνει αν δικαιωθεί η προσφυγή των αποπεμφθέντων μουφτήδων στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μπορεί κανείς να φανταστεί την αδιανόητη κατάσταση που θα δημιουργηθεί σε τέτοια περίπτωση;

Τέλος, καλύτερα να μην αναφερθούμε στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Μουφτεία Κομοτηνής, για να μην θεωρηθεί ότι η κριτική μας έχει προσωπικά ή άλλα ιδιοτελή κίνητρα. Αφού οι κυβερνώντες αποφάσισαν να πετάξουν όλο το κεφάλαιο της εμπειρίας και της δημοφιλίας των τελευταίων χρόνων στα σκουπίδια, τώρα ας στήσουν το παν εξαρχής, με μόνα εφόδια τις …οδηγίες του ΠΡΑΤΤΩριούχου, πρώην ΕΥΠατζή, συμβούλου.

Η ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

kkar — Sun, 27 Feb 2011 20:55:52 +0000

Τί εἶναι αὐτό τό σήριαλ πού παρακολουθοῦµε τόσες ἑβδοµάδες στίς χῶρες τῆς βορείου Ἀφρικῆς; Οἱ ἀραβικοί πληθυσµοί τους ἔχουν ξεσηκωθεῖ, στήν Τυνησία ὁ Μπέν Ἀλή πῆρε ἤδη πόδι, στήν Αἴγυπτο ὁ Μουµπάρακ τόν ἀκολούθησε καί οἱ ἄλλοι ἡγετίσκοι τῆς περιοχῆς πασχίζουν νά προλάβουν τό κακό. Ἡ ἀφορµή ἦταν ἡ δραµατική ἐπιδείνωση τοῦ οἰκονοµικοῦ προβλήµατος µέ τήν αὔξηση τῶν τιµῶν στά βασικά προϊόντα, πού ξεσήκωσε τόν κόσµο. Οὔτε ἰσλαµικές ἀτζέντες, οὔτε ἐθνικισµοί οὔτε ἄλλο ξερό σκατό κολλάει στίς λαϊκές ἐξεγέρσεις, ἀφοῦ δέν φαίνεται πουθενά χειραγώγηση τῶν ἀνθρώπων ἀπό συγκροτηµένες πολιτικές δυνάµεις. Ἔτσι καί ἡ Δύση, µέ προεξάρχουσες τίς ΗΠΑ, πασχίζει πλέον νά περιορίσει τίς ἀπώλειές της στά συγκεκριµένα πρόσωπα καί νά διατηρήσει τόν ἔλεγχο τῶν χωρῶν αὐτῶν καί µέ τό νέο στάτους πού ἀναµένεται νά ἐγκατασταθεῖ. Ὅπως τό ἔπραξε ἐπί δεκαετίες ὁλόκληρες καί στή Λατινική Ἀµερική (µά καί στή νότια Εὐρώπη, ἄλλωστε καί ἡ χώρα µας ἔχει τήν ἀνάλογη ἐµπειρία…), ἡ Ἀµερική στήριξε παντί τρόπῳ τούς κατά τόπους δικτάτορες στόν καιρό τῆς παντοδυναµίας τους καί ὅταν ἔφτασε ἡ ὥρα τῆς λαϊκῆς ἀγανάκτησης ἄρχισε νά γυρίζει τό φῦλλο σιγά σιγά, µέχρι πού πέτυχε καί τήν µετάβαση σέ µία ἐπίσης ἐλεγχόµενη «καινούργια» κατάσταση (βλ. Καραµανλή τοῦ 1974). Τό ἴδιο λοιπόν σενάριο ἔπαιξε καί στήν Αἴγυπτο, ὅπου ἕνας πατενταρισµένος πράκτορας τῆς Μοσάντ καί τῆς CIA προαλειφόταν γιά ἀντικαταστάτης τοῦ Μουµπάρακ. Κι αὐτά δέν συµβαίνουν µόνο σέ ἀνώτατο ἐπίπεδο: οἱ διαρροές µέσῳ τοῦ Wikileaks ἀποκαλύπτουν ὅτι τά προγράµµατα τῆς USAID γιά τήν Αἴγυπτο ἦταν 66,5 ἑκ. δολάρια τό 2008 καί 75 ἑκ. τό 2009, χώρια ἡ δράση τοῦ Freedom House ἤ τοῦ NED πού χρόνια τώρα προετοιµάζουν ἀκτιβιστές τῆς δηµοκρατίας στό καλούπι πού ἐξυπηρετεῖ τόν πάτρωνα στήν Οὐάσινγκτον. Μάλιστα ἄν τήν τελευταία στιγµή χρειάζεται καί λίγο σπρώξιµο ἀπό τήν Δύση, ἔ, κάποιος τζουτζές τῶν ἀφεντικῶν θά σπεύσει γιά τό λιπαντικό (ἔστω κι ἄν ἀναβάλει προσωρινά τό ταξίδι του…).

Γιατί καθυστερεῖ ἡ ἀντικατάσταση τῶν παλιοµοδίτικων φυλάρχων, ἀφοῦ τό καζάνι βράζει; Πρῶτον δέν πρέπει νά νιώσουν ἀνασφάλεια οἱ ἄλλοι …συνάδελφοί τους (σέ Ὀνδούρα, Κολοµβία, Ἀλγερία, Ἰνδονησία κτλ) πού ἀναµένουν νά διαβάσουν τό πιθανό τους µέλλον στή σηµερινή ἀντίδραση τῆς Οὐάσινγκτον. Ἔτσι, ὁ κακός Μιλόσεβιτς ἔπεσε χωρίς ν’ ἀνοίξει ρουθούνι, ὅµως ὁ καλός Μουµπάρακ παρέµεινε καί µετά τούς 300 πρώτους νεκρούς διαδηλωτές. Εἰδικά δέ στήν περίπτωση τοῦ Μουµπάρακ τό (ἰσραηλινό) διακύβευµα – τά Κατεχόµενα Παλαιστινικα Ἐδάφη – ἦταν µεγάλο γιά γρήγορες ἀλλαγές, οἱ ὁποῖες πρέπει νά θίξουν καί τή στρατιωτική βάση τοῦ 30χρονου καθεστῶτος. Σέ µιά χώρα µέ 325.000 µέλη τῶν Δυνάµεων Ἀσφαλείας, 470.000 Στρατό καί 60.000 Ἐθνοφρουρούς, οἱ ἀλλαγές χωρίς τήν συγκατάνευση τῶν Ἐνόπλων Δυνάµεων δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση.

Πάντως ἕνα ὄφελος ἀπό τήν ἐξέγερση αὐτή ἦταν καί πού ξεστόµισαν τά κατεστηµένα ΜΜΕ τίς λέξεις «καθεστώς» καί «δικτάτορας» γιά τίς ἀγαπηµένες χῶρες τῶν ΗΠΑνθρώπων: Μαρόκο, Τυνησία, Αἴγυπτος, Ἰορδανία κτλ. Ὅλες αὐτές οἱ χῶρες, πού εἶναι τόσο ἀγαπητές στά τουριστικά γραφεῖα τῶν δυτικῶν χωρῶν, ποτέ δέν κακοκαρδίζονταν µέ τέτοιο λεξιλόγιο, πού τά µαφιοµήντια τό κρατᾶνε γιά τό Ἰράν, τό Ἰράκ τοῦ Σαντάµ, τή Γάζα καί ἄλλους κακούς. Θά καταφέρουν οἱ λαοί πού ξεσηκώθηκαν νά ἀλλάξουν κάτι ριζικά – καί πέραν τῶν προσώπων – στίς χῶρες τους, κόντρα στίς δεδοµένες ἀντίρροπες δυτικές προσπάθειες; Μακάρι ἀλλά ἀκόµη καί µετά τήν πτώση τοῦ Μουµπάρακ δέν θά εἶναι καθόλου εὔκολο.