Διαβάζω την είδηση: «Ο διευθυντής της Υπηρεσίας Ενέργειας του υπουργείου Εμπορίου, Σόλων Κασίνης, εκτιμά ότι τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην κυπριακή ΑΟΖ ανέρχονται σε συνολικά 60 τρισ. κυβικά πόδια. Μόνο στο τεμάχιο 12, τα κοιτάσματα εκτιμώνται σε 8-12 τρισ. κυβικά πόδια και, όπως σημείωσε, αρκούν για να εξυπηρετήσουν τις ενεργειακές ανάγκες της Κύπρου για 250 χρόνια. Η συνολική αξία του τεμαχίου 12 υπολογίζεται σε 350 δισ. ευρώ, ενώ το καθαρό κέρδος μόνο για το συγκεκριμένο τεμάχιο, αν αφαιρεθεί το κόστος ανόρυξης και εκμετάλλευσης, ανέρχεται στα 86 δισ., ενώ το συνολικό καθαρό κέρδος εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 800 δισ. Και οι δύο εκτιμήσεις αφορούν μόνον το φυσικό αέριο. Ο Σ. Κασίνης διατύπωσε τη βεβαιότητα ότι στην κυπριακή ΑΟΖ υπάρχει και πετρέλαιο. “Θα γίνει γεώτρηση σε βάθος 7 χλμ και θα διαφανεί πόσο πετρέλαιο υπάρχει”»

Τι συζήτηση μπορεί να γίνει μετά τα παραπάνω, αλλά και μετά τις νέες αδειοδοτήσεις ερευνών στα οικόπεδα 2-3-9-11 της κυπριακής ΑΟΖ, για …Μνημόνιο καί «μηχανισμό στήριξης» της Κύπρου; Τι σχέση έχει το ανωτέρω τοπίο αισιοδοξίας, με τα σενάρια διάσωσης / κατάρρευσης της κυπριακής οικονομίας, για τα οποία υποτίθεται ότι χρειάζεται το γνωστό φαρμάκι – φάρμακο της Τρόικας; Πώς μπορεί η τελευταία να μην αναγνωρίζει τα κοιτάσματα αυτά ως περιουσιακά στοιχεία της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Υπάρχει, λέει, στο νησί φούσκα ακινἠτων. Όπως σε όλον τόν κόσμο, δηλαδή. Ακριβοπληρώνονται, λέει, οι δημόσιοι υπάλληλοι. Και ποιο είναι το πρόβλημα, όταν το δημόσιο έλλειμμα είναι αστείο; Έχει, λέει, υψηλό εμπορικό έλλειμμα. Μα το (ημικατεχόμενο, σήμερα) νησί στηριζόταν πάντοτε στις …πειρατικές του δραστηριότητες και ποτέ στην παραγωγή του. Γιαυτό και το δημόσιο χρέος είναι σε τόσο χαμηλό επίπεδο. Πώς έγινε λοιπόν και δεν έβρισκε ανεκτά επιτόκια στις διεθνείς αγορές η Κύπρος; Και ευτυχώς που η Ρωσία της δάνεισε χαμηλότοκα 2,5 δισ. ευρώ αλλά απαιτείται και πολλαπλάσια συνέχεια.

Το πρόβλημα εντοπίζεται στον ιδιωτικό δανεισμό και στον τραπεζικό τομέα, που με μέγεθος (152 δισ.) 8πλάσιο του κυπριακού ΑΕΠ απειλεί την ευστάθεια της όλης οικονομίας. Μάλιστα μετά τις απώλειες 3 δισ. από το ελληνικό κούρεμα (είπαμε, με το PSI κουρέψαμε μόνο τις τσέπες μας!) το πρόβλημα οξύνθηκε – χώρια το ρίσκο από τα δάνεια ύψους 22 δισ. στον ιδιωτικό τομέα της Ελλάδας. Αν στα παραπάνω προστεθεί και η μειωμένη ελληνική ζήτηση, τη στιγμή που η Ελλάδα είναι με διαφορά ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Κύπρου, φαίνεται καθαρά ότι πάμε να πάρουμε τη Μεγαλόνησο στον λαιμό μας.

Τι γυρεύει όμως η ΕΕ στο νησί; Στόχος της είναι ο έλεγχός του, οικονομικός και γεωστρατηγικός. Στο οικονομικό επίπεδο η τυχόν αύξηση του πολύ χαμηλού σήμερα φόρου εισοδήματος (10%), θα απομάκρυνε όλες τις ξένες επιχειρήσεις, καθαρές και μη, οπότε πιστεύουμε ότι η Λευκωσία είναι υποχρεωμένη να επιδείξει μιαν αντίσταση σαν εκείνη της Ιρλανδίας. Επίσης η συζητούμενη, καταστροφική συνταγή της λιτότητας δεν έχει κανένα νόημα στο κυπριακό πρόβλημα, αφού οι οικονομικοί δείκτες του νησιού είναι όπως εκτέθηκαν. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, το οποίο επισημαίνει ο αναλυτής Β. Βιλιάρδος: η ΕΚΤ ανακοίνωσε ότι, λόγω της υποτίμησης των ομολόγων του κυπριακού δημοσίου εκ μέρους της Fitch, δεν θα τα έκανε πλέον αποδεκτά ως εγγύηση στο Ευρωσύστημα! Η απόφαση αυτή, που απομόνωσε την Κύπρο από τις διεθνείς αγορές, δεν αντίκειται στους κανόνες λειτουργίας της ΕΚΤ, όμως δεν έχει προηγούμενο: μέχρι και τα ελληνικά παλιόχαρτα γίνονται ακόμη δεκτά! Σπρώχνει λοιπόν η ΕΕ το νησί στον γερμανικό της μηχανισμό, πιθανότατα (και) με γεωπολιτικές υστε- ροβουλίες. Η ιδιαίτερη κυπρορωσική σχέση (επιχειρήσεις, καταθέσεις, διαρκής πολιτική στήριξη…), ειδικά στην σημερινή συγκυρία με τον πόλεμο στη Συρία και την ανακάλυψη των κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι μάλλον κάρφος στο μάτι των Γερμανών και χρησιμοποιείται η τραπεζική κρίση ως πρόσχημα επέμβασης. Άλλο κάτι δεν βλέπουμε εμείς τουλάχιστον ως εξήγηση. όπως δεν βλέπουμε και κάτι άλλο από την αντίσταση ως απάντηση: να μην φορτωθεί ο λαός την ανακεφαλαίωση των ιδιωτικών τραπεζών, κάτι σύμφωνο άλλωστε και με την πρόσφατη από-φαση της ΕΕ. Κι επειδή μια σθεναρή στάση απαιτεί ηγέτη (κι όχι τσουτσέκι) στο Προεδρικό Μέγαρο, γίνεται ακόμη επιτακτικότερη η ανάγκη να υπερ-ψηφιστεί τουλάχιστον στις επερχόμε- νες εκλογές ο Γ. Λιλήκας. Θα δείξουν οι κουμπάροι μας το ίδιο ένστικτο αυτοσυντήρησης που επέδειξαν το 2004; Είναι ερώτημα ζωής ή θανάτου.

none

Τι να πει κανείς για τα 199 αυτά τομάρια που μας έριξαν στα νύχια της ξενοκρατίας; Ότι κάποια στιγμή που θα αναστηθεί η Ελλάδα των ηρώων, των αγίων και των ποιητών, θα έρθει η δικαιοσύνη και για την χθεσινή προδοσία τους. Αυτή τη στιγμή μένει στις τοπικές κοινωνίες να αποδείξουν το ήθος τους και το πνεύμα που τις διέπει με τον τρόπο που θα δεχθούν τους 199 Εφιάλτες και τα κατορθώματά τους. Αν μπορούν να αποδεχθούν το ξεπούλημα του συλλογικού μας μέλλοντος στα μούτρα των 199, ας βγάλουν κι αυτές τον σκασμό.

Μπράβο σε όσους τόλμησαν το ΟΧΙ, ειδικά στους νεοδημοκράτες που, κόντρα στην άθλια κωλοτούμπα της ηγεσίας τους, έτσι έμειναν πιστοί στην πρώτη τους άρνηση για τον Μνημόνιο του 2010 - παρά την προοπτική ανάληψης της εξουσίας. Μια κάποια αξία είχε και το (καθυστερημένο) ΟΧΙ των πασόκων που έφυγαν από το καταρρέον μαγαζάκι τους. Ασχολίαστη η δειλία όσων απουσίασαν ή έμειναν στο “παρών”. Χρήσιμο μεν το ΟΧΙ της Αριστεράς, πολύ λίγο δε για την τραγική συγκυρία. Η χρεωκοπία είναι πια επί θύραις, αφού η διαλυμένη χώρα υποθηκεύτηκε επισήμως και μόνον ο Θεός της Ελλάδος μπορεί να την αποτρέψει.

none

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Οι επόμενες μέρες και εβδομάδες είναι ίσως οι κρισιμότερες στην ιστορία του νεώτερου ελληνισμού. Φαίνεται ίσως υπερβολικό, απίστευτο αυτό που γράφουμε και γι’ αυτό ακριβώς δυσκολευόμαστε όλοι μας να το πιστέψουμε και να το καταλάβουμε με το “μέσα μυαλό”, αντιδρώντας ανάλογα, δυστυχώς όμως μόνο υπερβολικό δεν είναι. ‘Oχι υπερβολικά δεν είναι αυτά που γράφουμε, απίστευτα και εξωφρενικά είναι όσα ετοιμάζεται να υπογράψει και φοβερά αυτά που θα συμβούν, ως αποτέλεσμα της υπογραφής της, η κυβέρνηση Παπαδήμου, με τη στήριξη τριών κομμάτων που τελούν σήμερα υπό την άμεση χειραγώγηση της “Διεθνούς του Χρήματος” και των ανθρώπων της για την Ελλάδα (Soros, Rontos και δεν συμμαζεύεται).

Η προσπάθεια να κρατηθεί η χώρα, τεχνητά, σε κατάσταση δήθεν μη χρεωκοπίας, έχει ως αποτέλεσμα να καταρρέουν πλέον τώρα όχι τα δημόσια οικονομικά, αλλά η ίδια, η ελληνική οικονομία, κοινωνία, το πολιτικό σύστημα και το κράτος. Η Ελλάδα σπάει όλα τα ρεκόρ μπαίνοντας σε πέμπτο χρόνο βαριάς ύφεσης, έλλειμμα και χρέος εκτινάχθηκαν στα ουράνια, μαζί με τους ανέργους και τους αστέγους στα συσσίτια, οι μισοί νέοι δεν έχουν δουλειά. Το πολιτικό σύστημα έχει πάθει ισοδύναμο “τήξης αντιδραστήρα” σε πυρηνικό εργοστάσιο. ‘Oτι και αν βάλουν τώρα μπροστά σε αυτούς τους ανθρώπους θα το υπογράψουν, ακόμα κι ότι η Ελλάδα γίνεται τμήμα της Ακτής Ελεφαντοστού. Οι ίδιοι οι πολιτικοί έχασαν την αίσθηση του γελοίου, του εθνικού και της πραγματικότητας. Πιθανώς οδηγούμεθα στο σύντομο μέλλον σε κατάσταση “κενού εξουσίας”, που δεν έχουμε ξαναζήσει μετά το καλοκαίρι του 1974, ίσως υπό δυσμενέστερες, λιγότερο ελεγχόμενες συνθήκες από τότε και μαζί, στην έξοδο, κακήν κακώς από το ευρωπαϊκό πλαίσιο και ότι αυτό συνεπάγεται (Mπορεί βέβαια να μεσολαβήσει και ένα ακόμα κυβερνητικό πείραμα σωτηρίας, υπό τις σημερινές προδιαγραφές εξίσου καταστροφικό με τα προηγούμενα)

Read the rest of this entry…

none

 Καθώς µερικά πράγµατα πιά ξεκαθάρισαν στό θέµα τῆς οἰκονοµίας µας καί ὁδεύουµε ὁλοταχῶς γιά τήν 25η Μαρτίου, εἶναι καιρός νά δοῦµε τίς ἁδρές γραµµές τοῦ δράµατος στό ὁποῖο πρωταγωνιστοῦµε. Τό πλέον σίγουρο εἶναι ὅτι τό Μνηµόνιο, ἔτσι ὅπως µᾶς σερβιρίστηκε πέρυσι ὡς µοναδική λύση, ἐξέπνευσε.

Read the rest of this entry…

none


ΕΞΩ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΑΠΟ ΤΗ ΘΡΑΚΗ
ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΩΡΑ!



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Τουρκικά Νέα
Ο τουρκόφωνος τύπος στη Θράκη και στον Κόσμο


Παρατηρητήριο Μέτε
Τα νέα του ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε


Ένα Καράβι Για Τη Γάζα | ShipToGaza.gr
Ενα Καράβι Για Τη Γάζα



Σχετικά...

Αρθρογραφία

Μόνιμες στήλες

ΑΡΧΕΙΟ

Λέξεις

Επισκέπτες

free counters