Οἱ δεκάδες χιλιάδες τῶν Ἰσπανῶν ἀγανακτισµένων διαδηλωτῶν («Los Indignados») πού παρέµειναν στίς δεκάδες πλατεῖες τῆς χώρας ἦταν σίγουρα ἡ σηµαντικότερη ἀχτίδα ἐλπίδας στό σύγχρονο πολιτικό σκηνικό τῆς Εὐρώπης. Οὔτε οἱ καιρικές συνθῆκες, οὔτε οἱ ἀστυνοµικές ἀπαγορεύσεις, οὔτε τά κυβερνητικά καλοπιάσµατα ἀπέτρεψαν τήν πολυήµερη κινητοποίηση πρίν καί µετά τίς τοπικές ἐκλογές στίς πλατεῖες τῆς χώρας καί κυρίως στήν πλατεία Πουέρτα ντέλ Σόλ στό κέντρο τῆς Μαδρίτης. Ἡ πρωτοβουλία τους αὐτή βρῆκε µιµητές καί συµπαραστάτες σέ ὅλη τήν Εὐρώπη.Τί διεκδικοῦν οἱ Ἰσπανοί πολίτες, πού οἱ ἴδιοι παροµοιάζουν τήν κινητοποίησή τους µέ κείνην τῆς αἰγυπτιακῆς πλατείας Ταχρίρ; Πρῶτα ἀπ’ ὅλα πραγµατική δηµοκρατία, ὅπως λέει καί τό κεντρικό τους σύνθηµα. Κι ἀπό κεῖ καί πέρα ἐργασία, κοινωνικό κράτος, ἀλλαγή οἰκονοµικῆς πολιτικῆς… Πράγµατα πού ἀφοροῦν τό σύνολο τῆς ὑφηλίου σήµερα, ἀκόµη κι ἄν ἡ ἀνεργία ἀλλοῦ δέν γνωρίζει τήν ἔξαρση τῆς Ἰβηρικῆς περίπτωσης, ὅπου ἕνας στούς δύο νέους εἶναι χωρίς δουλειά καί τά 5 ἑκατοµµύρια τῶν ἀνέργων δίνουν γενικό ποσοστό τῆς ἀνεργίας πάνω ἀπό τό 20% χρόνια τώρα.

Βλέποντας λοιπόν κάποιοι ἀριστεροί (τοῦ καναπέ καί µή) τήν ἰσπανική περίπτωση, ὀνειρεύτηκαν ἀνάλογες καταστάσεις καί ἐδῶ, µέ τήν ἀφεντιά τους (φυσικά) στήν πρωτοπορία. Πράγµατι, κινητοποιήσεις ἔγιναν ἀλλά τό γιούχα τοῦ κόσµου στίς πλατεῖες τούς ἔβαλε στή θέση τους. Κι ὅσο κι ἄν ὑπάρχουν ἀναλογίες, ὑπάρχουν καί οὐσιώδεις διαφορές, τίς ὁποῖες ἡ ἀριστερίστικη, µανιχαϊκή ἀνάλυση τείνει νά τίς παραβλέπει ἤ ἁπλᾶ τίς ἀγνοεῖ.

Read the rest of this entry…

none