mitΠριν λίγο καιρό δημοσιεύσαμε (http://tourkikanea.gr/2017/03/ridvandelihuseyn) μιαν ανάρτηση στο FB του κ. Ριντβάν Ντεληχουσεΐν, δημοτικού συμβούλου Εχίνου και φίλου του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, καθώς πιστεύαμε πως ήταν απόλυτα ρατσιστική. Πρόσφατα ο εν λόγω είχε έναν διαδικτυακό καβγά με τον επίσης κάτοικο Εχίνου Ξάνθης, Χουσεΐν Μανάφογλου. Ο ακριβής λόγος της έριδάς τους δεν μας είναι γνωστός, έχουν ενδιαφέρον όμως αυτά που γράφτηκαν δημοσίως και τα παραθέτουμε για να εξαγάγουμε κάποια συμπεράσματα. Γράφει λοιπόν στις 15/4/2017 ο Έλλην πολίτης και δημοτικός σύμβουλος Εχίνου κ. Ριντβάν Ντεληχουσείν:

Read the rest of this entry…

Comments Off

TarkovskyΦτάσαμε λοιπόν ἐδῶ, στό τελευταῖο φῦλλο τοῦ «Ἀντιφωνητῆ». Μιά πορεία 17,5 χρόνων ἔφτασε στό τέρμα της αἰσίως καί δέν μποροῦμε νά παραπονεθοῦμε. Παρότι ἐρασιτέχνες, παρότι ἐπαρχιῶτες, καταφέραμε νά ἐκφράσουμε ὄχι μόνο τόν δικό μας καημό ἀλλά καί ἕναν κόσμο ἀνά τήν Ἑλλάδα πού δέν ἔβρισκε πουθενά στά ΜΜΕ τήν ἀλήθεια καί τόν ἑαυτό του.
Δέν ξέρω ἄν κάτι μένει ἀπό τό ὅλο ἐγχείρημα, τό ὁποῖο πάντως σέ μιά παρόμοια μορφή θά συνεχιστεῖ, Θεοῦ θέλοντος καί ὑμῶν βοηθούντων, στό Διαδίκτυο. Ὅλοι θέλουμε νά πιστεύουμε ὅτι αὐτό πού κάναμε εἶχε μεγάλη σημασία, ὅτι ἔδειξε κάποιον δρόμο καί ὅτι ὠφέλησε κι ἄλλους ἀπό τούς πρωτεργάτες του. Ἐξαίρεση δέν ἀποτελοῦμε οὔτε σ’ αὐτό. Στά χρόνια πού πέρασαν ἄν κάτι πρωτίστως ὑπηρετήσαμε μέ συνέπεια ἦταν ἡ ἄρθρωση ἑνός καθαροῦ λόγου πάνω στό μειονοτικό ζήτημα τῆς ἑλληνικῆς Θράκης. Χωρίς ὑποκρισίες, χωρίς μισές ἀλήθειες, χωρίς προκαταλήψεις δώσαμε στό κοινό μας τόσο τίς εἰδήσεις όσο καί τόν σχολιασμό τους (ἀφοῦ δέν εἶναι εὔκολο νά ἀναγνωστοῦν σωστά χωρίς ἐμπειρία τοῦ χώρου καί τῶν προσώπων). Μιλήσαμε γιά τό ἐθνικό μας συμφέρον ὅταν κανείς δέν τολμοῦσε νά τό ἀναφέρει καί ἀναδείξαμε τίς ὑπερβολές καί τίς ἐλαφρότητες πού συχνά χαρακτηρίζουν τό εὐαίσθητο στά ἐθνικά θέματα κοινό.

Read the rest of this entry…

Comments Off

ΚΡΙΟΣ

zvdiaΟ ενεργός Ουρανός σε καλεί να κάνεις την έκπληξη ή να αιφνιδιάσεις εχθρούς και φίλους επιλέγοντας αυτό που… δεν θα περίμενε κανείς! Είσαι π.χ. συριζαίος; Βγες μπροστάρης στην απεργία, βρίζοντας την Κυβέρνηση που μας πίνει το αίμα! Παράλληλα, η Σελήνη στον Ζυγό μπορεί να συμβάλει σε μια συμφωνία που θα σε πάει σε άλλο επίπεδο. Οι προκλήσεις είναι διαδοχικές και μπορεί να έχεις μια ενδιαφέρουσα ερωτική «συνάντηση» με πρόσωπο που μέχρι χθες ούτε σου περνούσε από το μυαλό ότι θα μπορούσε να συμβεί κάτι μεταξύ σας (ΚΥΠατζής, τραπεζοτσολιάς κτλ).
ΤΑΥΡΟΣ
Η Σελήνη στον Ζυγό ενδέχεται να δημιουργήσει μια κάποια αναστάτωση ή αβεβαιότητα στα εργασιακά σου. Βεβαίως αν είσαι ρεπατζής πιτσαδόρος δεν έχεις τέτοιο πρόβλημα, τι να φοβηθείς… Επίσης αν σπούδασες γιατρός, μηχανικός, γεωπόνος, ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κάτι άχρηστο τελοσπάντων στην Ελλάδα, τα ανεργασιακά σου θα παραμείνουν αμετάβλητα, μη το φοβάσαι. Όλα θα εξελιχθούν ομαλά αν επιδείξεις μεγαλύτερη ελαστικότητα απέναντι στο νέο ή το διαφορετικό (μπέιμπι σίτερ, βαποράκι, παρκαδόρος τα καλοκαίρια…).

Read the rest of this entry…

Comments Off

ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

Πανεθνικό Παλλαϊκό Κίνημα

Εκδόσεις ΓΟΡΔΙΟΣ
pall

Comments Off

Τόν Μεσαίωνα στό πολύπαθο Ἰράκ δέν τόν ἔφερε ἡ ΙSIS. Αὐτή εἶναι
ἁπλῶς μία ἀκόμα πληγή τῆς χώρας, ἀπό τίς «7 πληγές τοῦ Φαραώ»
πού δημιούργησε συνειδητά καί ἐσκεμμένα ἡ διεθνής Κυνότητα. Σέ
μιά χώρα 33.000.000 σήμερα κατοίκων, πού ὁσονούπω διασπᾶται,
ἔχουμε τά κάτωθι ἐπίσημα νούμερα:
• Τό 23% ζεῖ κάτω ἀπό τό ὅριο τῆς φτώχειας, παρότι μιλᾶμε
γιά χώρα μέ τά πλουσιότερα κοιτάσματα πετρελαίου
• Κάπου 600.000 παιδιά ζοῦνε στούς δρόμους, φαινόμενο
ἄγνωστο πρίν τίς ἀμερικανικές ἐπιδρομές
• Στή λίστα τῆς Διεθνοῦς Διαφάνειας γιά τήν διαφθορά, τό
Ἰράκ κατέχει τό νούμερο 178 σέ σύνολο 181
• Τό 14% τῶν παιδιῶν τῆς χώρας εἶναι ὀρφανά, κυρίως μετά
τήν εἰσβολή τοῦ 2003
• Τό ποσοστό τῶν ἀναλφάβητων σύμφωνα μέ τήν
Παγκόσμια Τράπεζα βρίσκεται στό …23%, ὅταν ἡ ἴδια χώρα ἐπί
μπααθικοῦ καθεστῶτος (τό 1982) εἶχε βραβευθεῖ ἀπό τήν UNESCO
γιά τήν ἐξάλειψη τοῦ ἀναλφαβητισμοῦ!
Δέν θά ἀναφερθοῦμε στά γνωστά ζητήματα μέ τά προβλήματα
ὑγείας καί τερατογενέσεων ἀπό τά χημικά καί ἀπό τά ὅπλα
ἀπεμπλουτισμένου οὐρανίου τῶν ΗΠΑνθρώπων. Θά σημειώσουμε
ὅμως κάτι πού τόνισε σέ πρόσφατη συνέντευξη Τύπου ὁ πρώην
ἐπιθεωρητής τοῦ ΟΗΕ Χάνς φόν Σπόνεκ, ἕνας πραγματικός φίλος
τοῦ Ἰράκ, πού παραιτήθηκε ἀπό τή θέση του στόν διεθνή ὀργανισμό:
τό Ἰράκ συνεχίζει καί σήμερα νά πληρώνει «ἀποζημιώσεις» γιά τήν
εἰσβολή του στό Κουβέιτ! Μιλᾶμε γιά ἕνα ποσό πού ἔχει φτάσει
σήμερα στά 46 δισ. δολάρια (καί ἀπομένουν ἄλλα 5-6 πρός τήν
κρατική ἑταιρεία πετρελαίου τοῦ Κουβέιτ)! Χρήματα πού πήγανε
σέ …100 κυβερνήσεις καί διεθνεῖς ὀργανισμούς ἀλλά καί σέ 1,5
ἑκατομμύριο ἰδιῶτες καί ἑταιρεῖες γιά «ἔξοδα», «ἀπώλειες κερδῶν»
κτλ! Σκύλευση πού θά ζήλευε καί ὁ Ταμερλάνος!

Comments Off

xardouvelis-paxtas-papantoniouΓιά τόν νέο ὑπουργό μας τῶν Οἰκονομικῶν Γκίκα Χαρδούβελη, βρήκαμε τήν ἀνωτέρω παλιότερη φωτογραφία του. Θά μποροῦσε νά πεῖ κάποιος κακεντρεχής ὅτι εἰκονίζεται περίπου σάν τόν Χριστό – ἐν μέσῳ δύο ληστῶν – ἀλλά ἐμεῖς δέν τό βλέπουμε ἔτσι. Οἱ κ.κ. Πάχτας καί Παπαντωνίου μπορεῖ νά κατηγορήθηκαν γιά διάφορα, ὅμως ὅλα ἦταν ψεύδη καί συκοφαντίες, ἐφόσον δέν τούς ἔπιασε ἡ τσιμπίδα τῆς ἀνεξάρτητης κι ἀδέκαστης ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης.

Ὁ κ. Χαρδούβελης λοιπόν, πού ἔκανε τή θητεία του στό ἐκσυγχρονιστικό στρατόπεδο (ἤ μήπως δέν ἀπολύθηκε ποτέ;) ἀνέλαβε νά συνεχίσει τό ἔργο τοῦ Στουρνάρα στήν λεγόμενη «Κυβέρνηση Σαμαρᾶ». Δέν γνωρίζω τί ἀκριβῶς ἔχει κατά νοῦ ἀλλά ἐπειδή «ἀρχή σοφίας ὀνομάτων ἐπίσκεψις» μέ τρομάζει λίγο τό ὄνομα Χαρδούβελης, προφανής παραφθορά τοῦ ἀλβανικοῦ «χαρδαβέλα» πού σημαίνει τόν χαλκά στή μύτη τοῦ γουρουνιοῦ. Ἄν σκεφτεῖς πώς οἱ ἀφεντικοί μᾶς λένε μαζί μέ τούς ἄλλους νότιους PIIGS..
.

Comments Off
  • 14
    May

SAMΚομοτηναίε συνδημότη,

Έχεις το – πανελλαδικά μοναδικό! – προνόμιο να τσακίσεις το σύστημα, ψηφίζοντας στον δήμο ΣΠΑΡΤΑΚΟ! Γιατί; Επειδή…

 -Κανένας μας δεν έχει κολλητό στην Αθήνα τον Βενιζέλο

-Κανενός ο πατέρας (ή ο πεθερός) δεν ήταν βουλευτής ή υπηρεσιακός ιμάντας του καθεστώτος

-Κανενός ο κουμπάρος δεν υπήρξε υπουργός ληστρικού μαφιο-κόμματος

-Κανένας δεν προήδρευσε σε ζημιογόνο δημοτική επιχείρηση, συνάπτοντας συμβάσεις μαζί της

-Κανένας δεν τρέχει πίσω από τον Πρόξενο, τον ψευτομουφτή και τα τσουτσέκια τους, υπονομεύοντας την πατρίδα μας

-Κανείς μας δεν βασίζεται σε συγγένειες με αγροτολαμόγια που κονόμησαν διαλύοντας κάθε συνεταιριστική ιδέα

-Κανένας δεν έχει φωτογραφίες με υπουργούς και βουλευτές, με φόντο μπουκάλες ουΐσκυ ή ξέχειλα τραπέζια

Και σκέφτεσαι την …αποχή;

Ή μήπως τους ξαναχαρίσεις τον δήμο ψηφίζοντας ξαδέρφια, γνωστούς και γειτόνισσες ενώ όλα γύρω καταρρέουν; Για μια φορά στα 5 χρόνια, ΜΙΛΑ!!!

Comments Off

SAM

Comments Off

papagalxameleonsheepturtle

Comments Off

ippopotmonkeyornioamarties

Comments Off

afisa lygerou

Comments Off

300

Comments Off

Μόλις κυκλοφόρησε τό βιβλίο τοῦ Κοσµᾶ Καραΐσκου (τοῦ µεταξύ τῶν ἄλλων καί µεταφραστῆ µας καί ὑπευθύνου τοῦ tourkikanea.gr καί τῆς στήλης «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Α ΛΑ ΤΟΥΡΚΑ» στήν τελευταία µας σελίδα) µέ τίτλο «Ὁ Σουλεϊµάν δέν ‘‘ἀγαπάει’’ µόνο…». Πρόκειται στήν πραγµατικότητα γιά µία παρουσίαση τῆς θέσης τῆς γυναίκας στήν γειτονική Τουρκία, ἔτσι ὅπως αὐτή ἀναδύεται ἀπό δεκάδες δηµοσιεύµατα τοῦ τουρκικοῦ Τύπου, ὅλα σχεδόν ἀνθολογηµένα ἀπό τήν ἐπικαιρότητα τῶν δύο τελευταίων χρόνων.

Ἡ εἰκόνα πού σχηµατίζεται εἶναι ἀποστοµωτική γιά ὅσους προπαγανδίζουν τήν «ὁµοιότητα» Ἑλλήνων καί Τούρκων καί γιά ὅσους ἐσχάτως ἀνακάλυψαν τήν γοητεία τῆς (νεο)ὀθωµανίας, εἴτε µέσα ἀπό τά πρόστυχα τουρκοσήριαλ εἴτε ἀπό τουριστικές ἐντυπώσεις. Τά σχόλια τοῦ συγγραφέα εἶναι ἐλάχιστα, ἀφοῦ δέν χρειάζονται. Ὑπάρχει µιά εἰσαγωγή στό θέµα τῆς διαφυλικῆς βίας στήν τουρκική κοινωνία, µεταφέρεται καί ἡ γνώµη τῶν ὀργανώσεων ἀνθρωπίνων δικαιωµάτων, πού µαζί µέ τά συντριπτικά στατιστικά στοιχεῖα διαγράφουν τό µεγάλο τοπίο. Ὅσο γιά τό µικρό, τά γεγονότα µιλοῦν µόνα τους, ἀκόµα καί οἱ φωτογραφίες θά ἐπαρκοῦσαν σέ κάποιες περιπτώσεις. Ἐπίσης ὑπάρχει καί περαιτέρω τεκµηρίωση σέ πολλά δηµοσιεύµατα, µέ τήν παραποµπή στά σχετικά βίντεο πού εἶναι ἀναρτηµένα στό Διαδίκτυο.

Τό βιβλίο εἶναι µία µοναδική συµβολή στή γνώση τοῦ γείτονα καί ἀντιπάλου: µέσα ἀπό ἀνθρώπινες τραγωδίες – δέν λείπουν καί οἱ …κωµωδίες – προσφέρεται µιά ἀληθινή εἰκόνα τῆς τουρκικῆς κοινωνίας πού ὅλα τά ἡµεδαπά κατεστηµένα ΜΜΕ πασχίζουν νά ἀποκρύψουν. Βιβλίο εὐρείας κατανάλωσης, ἀπευθύνεται στόν καθένα καί θά κυκλοφορήσει στά βιβλιοπωλεῖα τῆς χώρας (λιανική τιµή 11 εὐρώ). Εἶναι ἔκδοση τοῦ ἀδελφοῦ περιοδικοῦ «Ἐνδοχώρα» καί οἱ συνδροµητές µας µποροῦν νά τό λάβουν ἀντικαταβολή σέ προνοµιακή τιµή (πληροφορίες στό τηλ. 6972 551680).

none

Οι πρόσφατες σωστικές ανασκαφές από την Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία στο ιστορικό κέντρο της Θεσσαλονίκης, λόγω της κατασκευής του μετρό, αποκάλυψαν σημαντικά στοιχεία της αστικής ζωής της πόλης στο έκτο με ένατου αιώνα. Ανακαλύφθηκε μνημειακή πύλη λεωφόρου στρωμένης με μάρμαρο (περίπου 76 m σε μήκος), που πλαισιώνεται από δημόσια κτίρια, στο σταυροδρόμι με το δρόμο που οδηγεί στο λιμάνι. Αυτά τα έκτακτα ευρήματα αποτελούν ένα μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο της κοινωνικής, εμπορικής και την καθημερινή ζωή στην πρώιμη βυζαντινή Θεσσαλονίκη. Η απόφαση από το κράτος για την απομάκρυνση αυτού του σπάνιου ευρήματος της παγκόσμιας κληρονομιάς σε παλαιό στρατόπεδο υπονομεύει την ουσία του αμετακίνητου των
αρχαιολογικών μνημείων, σύμφωνα με την Ελληνική και Διεθνή Νομοθεσία.
Υπάρχουν τεχνικές λύσεις για τη διατήρησή του στην καρδιά της σύγχρονης ζωής της  Θεσσαλονίκης, που μπορεί να λειτουργεί χωρίς αυτόν τον σταθμό του μετρό.
Υπογράψτε εδώ:
http://www.avaaz.org/en/petition/Breaking_the_heart_of_Thessaloniki_through_time_Save_citys_byzantine_center_the_citys_memory_and_identity/?cBAIgeb

none

Η Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Δεσμοί Ελλήνων» συμπαρίσταται στο δίκαιο αίτημα των ομογενών αδελφών μας Βορειοηπειρωτών και Ποντίων, να μη σταματήσει η χορήγηση σε αυτούς της ελάχιστης σύνταξης του ΟΓΑ (300 ευρώ), που για τους περισσότερους είναι το μοναδικό έσοδο, απολύτως αναγκαίο για την αξιοπρεπή διαβίωσή τους.

Μπορείτε να υπογράψετε ηλεκτρονικά στην παρακάτω σελίδα:

http://www.gopetition.com/petitions/%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%83-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CF%89%CE%BD.html

Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για ανθρώπους που είχαν επιλέξει να ζήσουν ως Έλληνες σε περιβάλλοντα εχθρικά, πληρώνοντας το σχετικό τίμημα, ενώ σήμερα η μητέρα – πατρίδα τους περιφρονεί και τους αφήνει στη μοίρα τους.

Α.μ.Κ.Ε. «ΔΕΣΜΟΙ ΕΛΛΗΝΩΝ»

none

Υπάρχει ένας τομέας όπου οι «μεταρρυθμίσεις» και οι «διαρθρωτικές αλλαγές» προχωρούν σταθερά και ύπουλα, χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς να αναγράφονται σε κανένα μνημόνιο. Ωστόσο, η σταθερή τους πορεία οδηγεί με σιγουριά στην αποσύνθεση και στην απάλειψη κάθε προοπτικής για το μέλλον. Είναι ο πολύπαθος χώρος της εκπαίδευσης, ο οποίος με την είσοδό του στον κόσμο του «νέου σχολείου», πασοκικής εμπνεύσεως αλλά διακομματικής εφαρμογής, χάνει και την μικρή παιδευτική αξία που του είχε απομείνει.
Read the rest of this entry…

none

Η πρόσφατη επίσκεψη του Αμερικανού Υφ.ΕΞ. για Ευρωπαϊκές και Ευρασιατικές Υποθέσεις ήταν ενδεικτική της τρεχούσης οπτικής των Η.Π.Α. για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ο κύριος Gordon, υποστήριξε πως η Ελλάδα δεν δύναται να προχωρήσει σε διαδικασίες μονομερούς ανακηρύξεως της ελληνικής ΑΟΖ, καθώς οφείλει πρώτα να συνεργαστεί με τις γειτονικές χώρες, ιδιαιτέρως την Τουρκία.

Θα πρέπει για πολλοστή φορά να αποσαφηνιστεί πως βάσει των όσων προβλέπονται από την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θαλάσσης (1982), κάθε κράτος έχει το δικαίωμα μονομερούς ανακηρύξεως ΑΟΖ, μέσω της καταρτίσεως νομοσχεδίου που κατατίθεται στο κοινοβούλιο. Από εκεί και πέρα ακολουθεί η οριοθέτηση με τα ενδιαφερόμενα παράκτια κράτη, όπου υπάρχουν επικαλυπτόμενα σημεία.

Ο Αμερικανός αξιωματούχος διεμήνυσε σαφώς πως, επί της παρούσης, η αμερικανική εξωτερική πολιτική ευνοεί τα τουρκικά συμφέροντα, λόγω του διαβαθμισμένου ρόλου που έχει αναλάβει η Τουρκία στο έργο αποδομήσεως του συριακού μπααθικού καθεστώτος. Οι γείτονες, συνεπώς, διαπραγματεύονται για ακόμη μία φορά από θέση ισχύος, επιβάλλοντας τις διεκδικήσεις τους, εκμεταλλευόμενοι τα ανύπαρκτα γεωπολιτικά αντανακλαστικά μας, την βαθύτατη εθνική κρίση και τα αδικαιολόγητα φοβικά σύνδρομα, που γιγαντώνουν στα μάτια μας ένα κράτος με επίπλαστη εθνική συνοχή· ένα φασιστικό «ισλαμοκεμαλικό» συνονθύλευμα, που ομοιάζει με σκύλο που γαυγίζει, αλλά δεν έχει δόντια να δαγκώσει.

Λόγω των πολύπλοκων γεωπολιτικών συνθηκών στην περιοχή μας, πάντως, προσωπικά επιλέγουμε να είμαστε επιφυλακτικοί, τόσο για την στήριξη που απολαμβάνει η Τουρκία, όσο και για την φημολογούμενη αναθέρμανση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων. Η πιθανότητα της μπλόφας εις βάρος της Τουρκίας δεν θα πρέπει να αποκλειστεί, καθώς Η.Π.Α. και Ισραήλ πιθανόν να θρέφουν σκοπίμως την τουρκική αλαζονεία και τον νεοθωμανικό μεγαλοϊδεατισμό, με σκοπό να συμπαρασύρουν την Τουρκία σε μία ολέθρια σύγκρουση, τόσο με την Συρία, όσο και αργότερα με το Ιράν. Σε μία νεοκλασική θεώρηση της γεωπολιτικής, τα δύο συμμαχικά κράτη θα ελαχιστοποιήσουν το κόστος αποδομήσεως των καθεστώτων Άσσαντ και Αχμαντινετζάντ, μέσω της χρήσεως του κατάλληλου αποδιοπομπαίου τράγου. Η αυγή της επόμενης ημέρας, όμως, θα φέρει ένα νεόδμητο και συμπαγές κουρδικό κράτος, το οποίο στα ίδια θεμέλια της εξαρτημένης κρατογενέσεως, πάνω στα οποία οικοδομήθηκε και το νεοελληνικό, θα έχει επιφέρει σημαντικές εδαφικές απώλειες στην κατά τ’ άλλα ισχυρή περιφερειακή δύναμη.

Με αφορμή λοιπόν τα παραπάνω δεδομένα, θα πρέπει να εξετάσουμε εις βάθος το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ και να αναρωτηθούμε τα εξής:

  • Μπορεί η Ελλάς να αποκτήσει ΑΟΖ στην παρούσα χρονική συγκυρία;
  • Ποιοι θα επωφεληθούν από αυτό το γεγονός;

 

Ένα άκαμπτο κομματικό κράτος, δεσμευμένο σ’ ένα εθνοκτόνο μνημόνιο, με ανύπαρκτη φορολογική στρατηγική για μεγάλες επενδύσεις, με υπερδιογκωμένους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς, με εντεταλμένες συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι οποίες ες αεί υποβαθμίζουν τις όποιες προοπτικές αναπτύξεως της πατρίδος μας, μόνο με την ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ δεν θα έπρεπε να ασχολείται. Μία κυβέρνηση, η οποία ηγείται ενός έθνους με δείκτη γονιμότητος 1.39, με ποσοστά θνησιμότητος, υπογεννητικότητος και αυτοκτονιών που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό, τη αρωγή της αθρόας λαθρομεταναστεύσεως, οφείλει πρωτίστως να εφαρμόσει μία εκτάκτου ανάγκης πολιτική εθνικής επιβιώσεως και μετά με να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο.

Οι μεγάλοι γεωπολιτικοί παίκτες και οι περιφερειακές δυνάμεις ανταγωνίζονται για να αυξήσουν την επίρροή τους στην πιο σημαντική περιφερειακή θάλασσα του πλανήτη. Η ελληνική ΑΟΖ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της με ασύλληπτη τοποστρατηγική αξία. Σε μία προσπάθεια αποτροπής της όποιας δυναμικής ισχυροποιήσεως της Ελλάδος, «σύμμαχοι και εταίροι» μας επεδίωξαν την αποβολή μας από κάθε γεωπολιτικό παίγνιο, με σκοπό να διαμοιράσουν την τεραστίας αξίας ελλαδική επικράτεια σε διαφορετικές χρήσεις, καθιστώντας την έναν επιχειρηματικό παράδεισο για τους πολυεθνικούς οργανισμούς και τα ενεργειακά καρτέλ. Στους μακροπρόθεσμους στρατηγικούς σχεδιασμούς των μεγάλων δυνάμεων, ως έθνος είμαστε απόντες, καθώς επεδιώχθη εντέχνως η απαξίωση του γεωπολιτικού μας δυναμικού. Μία ανίσχυρη και υπό καθεστώς μακροχρόνιας κρίσεως Ελλάδα είναι πολύ πιο «υπάκουη» και χειραγωγίσιμη από μία Ελλάδα ανεξάρτητη, με συναίσθηση της ιστορικής της ταυτότητος και του πνευματικού της υποβάθρου. Ακόμα λοιπόν κι αν ανακηρυχθεί μονομερώς η ελληνική ΑΟΖ, η πατρίδα μας θα έχει τραγικά ισχνή διαπραγματευτική ισχύ στις διαδικασίες οριοθετήσεώς της.

Στα μάτια, λοιπόν, όσων δεν αντιμετωπίζουν λογιστικά την ελληνική ΑΟΖ, αλλά διακρίνουν μία ανεξάρτητη εθνική στρατηγική επιλογή, φαίνεται παντελώς οξύμωρη η  ξαφνική ευαισθητοποίηση ενός πολιτικού συστήματος, που έχει εδώ και δύο δεκαετίες απεμπολήσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, «νομιμοποιώντας» τις τουρκικές διεκδικήσεις. Η ελληνική ΑΟΖ είναι μία γιγαντιαία επένδυση για το σύνολο του Ελληνισμού (ελλαδικού και κυπριακού) και προϋποθέτει την απαγκίστρωσή μας από κάθε μηχανισμό που δεσμεύει την εθνική μας κυριαρχία. Ως έθνος με τεράστια ναυτική παράδοση, διαθέτουμε κάποιες πολύ δομικές και βασικές, κατά Α. Mahan, προϋποθέσεις, για την διαμόρφωση στρατηγικής θαλασσίας ισχύος. Είναι, εν τούτοις, απολύτως αναγκαία:

  • Η ολική αλλαγή πλεύσεως στον τρόπο σκέψεως, στην νοοτροπία και στην προσέγγιση των εθνικών μας θεμάτων.
  • Η εκλογή κυβερνήσεως, με αμετακίνητες εθνικές θέσεις, η οποία θα εργάζεται υπέρ της μεγιστοποιήσεως του εθνικού οφέλους.
  • Η παροχή κινήτρων υπέρ της αυξήσεως του ποσοστού του πληθυσμού που στρέφεται στις θαλάσσιες δραστηριότητες.
  • Η χάραξη στρατηγικής βάσει των πολιτικο-οικονομικών και τεχνολογικών συνιστωσών του πολέµου και
  • Η προστασία των ναυτικών συµφερόντων του έθνους µέσω οικοδομήσεως στρατηγική άµυνας και περιορισµένου πολέµου. (J.S. Corbett)

 

Η ελληνική ΑΟΖ λοιπόν πρέπει να είναι το εφαλτήριο για την αναδόμηση του ελληνικού κράτους, την αναμόρφωση της ελληνικής οικονομίας, την αναγέννηση της ελληνικής κοινωνίας, την αποκατάσταση του δυνητικά ηγετικού ρόλου της πατρίδος μας στην χερσόνησο του Αίμου και στην Μεσόγειο θάλασσα και όχι μία επιβεβλημένη πολιτική που θα εξυπηρετεί αλλότρια συμφέροντα.

 

Ιωάννης Σ. Φριτζαλάς

Γεωπολιτικός-Ιστορικός ερευνητής

f_john542@hotmail.com

 

none

Στις αρχές της προηγουμένης εβδομάδος ο οίκος πιστοληπτικής αξιολογήσεως Moody’s έκρουσε τον κώδωνα και ανάγκασε την Ευρώπη να «χορέψει σε νέους ρυθμούς», καθώς για πρώτη φορά αποφάσισε να υποβαθμίσει ταυτοχρόνως την προοπτική για τις οικονομίες της Γερμανίας, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου, από σταθερή σε αρνητική, δίχως όμως να επηρεαστεί η πιστοληπτική αξιολόγηση τους, που είναι η υψηλότερη δυνατή (Αaa). Επικαλούμενος την αυξανόμενη πιθανότητα προσφυγής της Ισπανίας και της Ιταλίας στον μηχανισμό στηρίξεως της Ευρωζώνης, σε συνδυασμό με τον παγιωμένο πλέον φόβο για έξοδο της Ελλάδος από την «οικογένεια» του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος, ο εν λόγω οίκος τεκμηριώνει την απόφασή του με την πρόβλεψη πως τα κράτη – μέλη της Ευρωζώνης με την μεγαλύτερη πιστοληπτική ικανότητα θα επωμιστούν εντεύθεν το μεγαλύτερο βάρος της οικονομικής «εξυγιάνσεως» των κρατών της Νοτίου Ευρώπης. Οι συγκεκριμένες υποβαθμίσεις συνδυάστηκαν με την χαμηλότερη ισοτιμία (24-7) μεταξύ ευρώ και δολαρίου για την τελευταία διετία (1,2040 $).

Η μετακύλιση του οικονομικού βάρους στον «σκληρό πυρήνα» της Ευρωζώνης θα προκαλέσει, νομοτελειακά, ισχυρές ταλαντώσεις στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα εν συνόλω, με την καχυποψία και την δυσαρέσκεια, τόσο των κυβερνήσεων, όσο και των λαών του Βορρά εις βάρος των αντιστοίχων του Νότου, να εντείνονται. Άλλωστε, βάσει της ελληνικής τραγωδίας, αλλά και της διεθνούς εμπειρίας που αντλείται από το παρελθόν, οι εκάστοτε «μηχανισμοί στηρίξεως» οικονομιών είναι εκ φύσεως μηχανισμοί αναπαραγωγής επιπλέον χρέους. Ελλείψει κοινής ευρωπαϊκής δημοσιονομικής πολιτικής και κοινού τραπεζικού συστήματος, η σταδιακή αποδόμηση της Ε.Ε θα είναι προ των πυλών. Η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και η Ολλανδία, η «καρδιά» δηλαδή της Ε.Ε., με τις έδρες των κυριοτέρων ευρωπαϊκών οργανισμών, θα επιβαρυνθούν ανεπανόρθωτα.

Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην οικονομική του διάσταση. Όσο τα κράτη του Νότου, από δυσμάς προς ανατολάς, παραμένουν σε μία καταστροφική πορεία δίχως δυνατότητα αναστροφής, βάλλεται η στρατηγική τους αξία, όσον αφορά τον έλεγχο της Μεσογείου θαλάσσης, γεγονός με βαρύτατες συνέπειες για την γεωστρατηγική της Ε.Ε. Το ψηφιδωτό της γεωπολιτικής καταστροφής θα συμπληρωθεί με την οικονομική επιδείνωση της «καρδιάς» και θα χρειάζεται μία ακόμα ψηφίδα για να ολοκληρωθεί: την κατάρρευση της υγιέστατης οικονομικά Φινλανδίας, του βορειοτέρου άκρου της Ε.Ε., μίας χώρας με μεγάλη τοποστρατηγική αξία τόσο για τον έλεγχο της Βαλτικής, όσο και για την ανάσχεση της ρωσικής επιρροής στην Ευρώπη. Αξίζει να σημειώσουμε πως η Φινλανδία είναι το τέταρτο κράτος που προς το παρόν διατηρεί την υψηλότερη πιστοληπτική αξιολόγηση, με την διαφορά πως παραμένει ανεπηρέαστη η σταθερή προοπτική για την οικονομία της. Όσο και αν οι προβλέψεις ενέχουν ρίσκο, η παρανοϊκή κατάσταση που επικρατεί στην Ε.Ε. και οι αυτοκαταστροφικές της τάσεις, μάς επιτρέπουν να θεωρήσουμε πολύ πιθανή, εντός των ερχομένων εβδομάδων, μία υποβάθμιση αρχικά της προοπτικής της φινλανδικής οικονομίας και ακολούθως της πιστοληπτικής ικανότητος όλων των προαναφερθέντων κρατών. Συνεπώς, ενδέχεται να βρεθούμε σύντομα αντιμέτωποι με την ταυτόχρονη απαξίωση τόσο των άκρων, που οικοδομήθηκαν μεθοδικά και σε βάθος χρόνου, όσο και της «καρδιάς» της Ε.Ε.

Η βαθύτατη αυτή ευρωπαϊκή κρίση και ο τρόμος που προκαλεί μία ενδεχόμενη διάλυση της Ε.Ε. αποτελούν τα κατάλληλα εργαλεία με τα οποία η Γερμανία προσπαθεί εκβιαστικά να επιβάλλει την ηγεμονία της και την γεωπολιτική της ισχύ, είτε αποδεικνύοντας στα ευρωπαϊκά έθνη την αναγκαιότητα αντικαταταστάσεως των αποτυχημένων εθνικών τους πολιτικών από μία υπερεθνική πολιτική, στο πλαίσιο μίας γερμανοποιημένης ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, είτε με τον θορυβώδη διαχωρισμό της θέσεως της από τα υπόλοιπα κράτη – μέλη της Ε.Ε., με σκοπό να ακολουθήσει την γεωπολιτική κατεύθυνση που της επιβάλλει μοιραία ο ηπειρωτικός της χαρακτήρας. Θα πρέπει, ενδεχομένως, να αποδεχθούμε το γεγονός πως η Γερμανία, στο πλαίσιο της Ε.Ε., εξαπέλυσε έναν σφοδρό, πολύχρονο και αόρατο προληπτικό πόλεμο εναντίον «εταίρων» της, αλλά εν δυνάμει αντιπάλων της (ιδιαιτέρως ναυτικών κρατών όπως η Ελλάδα), με σκοπό να αποτρέψει την δυναμική ισχυροποιήσεως τους και απεξαρτήσεως τους από την γερμανική επιρροή. Όπλο της ήταν και είναι η συστηματική καταστροφή των οικονομικών, κοινωνικών και εθνικών δομών των ασθενεστέρων κρατών – στόχων, που ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για την εκποίηση της περιουσίας και του πλούτου τους από πανίσχυρους πολυεθνικούς οργανισμούς.

Η πατρίδα μας, δυστυχώς, επιμένει να εγκλωβίζεται στον μικρόκοσμό της, αγνοεί επιμελώς τις ευρύτερες γεωπολιτικές διαστάσεις της ευρωπαϊκής κρίσεως, δηλώνει απούσα στο προσκλητήριο των «παιχτών» του πολύμορφου γεωπολιτικού παιγνίου που έχει στηθεί στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και παραμένει πιστή, ως κομπάρσος, στο κίβδηλο «κοινό» ευρωπαϊκό όραμα, που της στερεί κάθε ίχνος ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας. Όσο αφήνουμε τον χρόνο να περνάει, τα περιθώρια διαπραγματεύσεως της Ελλάδος περιορίζονται ασφυκτικά σε όλα τα επίπεδα, την ίδια ώρα που η Τουρκία, χρησιμοποιώντας τα αυτοκρατορικά της αντανακλαστικά, προσπαθεί να επωφεληθεί το δυνατόν περισσότερο από την μεγάλη συμβολή της στο έργο αποσταθεροποιήσεως του καθεστώτος Άσσαντ στην Συρία. Εμείς απλά ας ελπίσουμε πως θα δικαιωθεί ο Ναπολέων, που υποστήριζε πως «η τέχνη του πολέμου έγκειται στο να κερδίζουμε χρόνο, όταν έχουμε τις λιγότερες δυνάμεις» και να αξιοποιήσουμε τον εναπομείναντα χρόνο για την διαμόρφωση ενός νέου εθνικού οράματος και μίας κοινής εθνικής στρατηγικής.

 

Εφημερίδα “Η Ελλάδα αύριο” (30-07-2012)

Ιωάννης Σ. Φριτζαλάς

Γεωπολιτικός-Ιστορικός ερευνητής

f_john542@hotmail.com

 

none

του Ιωάννου Σ. Φριτζαλά

Γεωπολιτικού-Ιστορικού ερευνητή

f_john542@hotmail.com

 

«Ἐγείρεσθε ἂγωμεν ἐντεῦθεν»

 

(Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον Κεφ. 14:31)

Η πρωτοφανής κρίση την οποία βιώνει η Ελλάς, ως αποτέλεσμα μακροχρονίων ανθελληνικών μεθοδεύσεων, δεν την έχει μόνον εξουθενώσει στο οικονομικό πεδίο, αλλά έχει πλήρως απαξιώσει την εθνική της υπόσταση και τον εν δυνάμει ηγετικό ρόλο της στην χερσόνησο του Αίμου και στην Μεσόγειο θάλασσα. Το όμορο κράτος-συνονθύλευμα εθνικών μειονοτήτων-που γνωρίζουμε με το όνομα Τουρκία, αξιοποιώντας την ευκαιρία που του παρέχει αυτός ο ιδιόμορφος και δόλιος πόλεμος εναντίον της πατρίδος μας, υιοθετεί μία ολοένα και πιο έντονη επεκτατική στρατηγική εις βάρος της έθνικής μας κυριαρχίας, στο πλαίσιο μίας εκσυγχρονισμένης νεο-οθωμανικής αντιλήψεως, υπονομεύοντας τα συμφέροντα και την δυναμική του Ελληνισμού, ελλαδικού και κυπριακού.

Συνεπικουρούμενη από κυβερνήσεις ελληνοφώνων γραικύλων και υποχωρητικών νεοραγιάδων, οι οποίοι έχουν αναγάγει σε εθνική στρατηγική την εθνική μειοδοσία, η Τουρκία επιδίδεται σε μία διαχρονική, υπομονετική και μεθοδική προσπάθεια ανακτήσεως της απολεσθείσας κυριαρχίας της οθωμανικής αυτοκρατορίας επί της «ημετέρας θαλάσσης» (Πλάτων, Φαίδων-113 Α)«του Αγίου Αιγαίου Πελάγους» (Τζων Άντον) και γενικώς επί της ελληνικής επικρατείας. Συνεπώς έχουν τεθεί σε καθεστώς αμφισβητήσεως τα αυτονόητα, αδιαπραγμάτευτα και αναφαίρετα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος.

α) Το «ψηφιδωτό» της τουρκικής επεκτατικότητας

Συνοπτικά  οι δράσεις της Τουρκίας είναι οι εξής :

1.     Επιδίδεται αδιαλείπτως στην εξαγορά και στον εκτουρκισμό της συνειδήσεως της μουσουλμανικής μειονότητος-που εξελίσσεται σε πλειονότητα-της Θράκης και στον γενικότερο αφελληνισμό της περιοχής. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι επισκέψεις ατόμων του τουρκόφρονου κόμματος DEB (Φιλία-Ισότητα-Ειρήνη) σε μειονοτικά χωριά, με σκοπό να προσφέρουν, κατά κύριο λόγο σε γυναίκες, δωρεάν ταξείδια στην Αδριανούπολη, στην Σμύρνη, στην Αττάλεια κ.α., με αντάλλαγμα την προσχώρησή τους στο κόμμα.

2.     Θέτει υπό αμφισβήτηση την ελληνικότητα των νήσων του Βορείου και του Ανατολικού Αιγαίου, ενώ εγείρει και αναδεικνύει ζητήματα σχετικά με την ύπαρξη τουρκικής μειονότητος στις νήσους των Δωδεκανήσων (π.χ. Ρόδος, Κως), στα οποία ανήκει και το νευραλγικό σύμπλεγμα των νήσων Μεγίστη (Καστελλόριζο), Ρω και Στρογγύλη.

3.     Χρηματοδοτεί μελέτες που θα αναδείξουν τα μνημεία της οθωμανικής περιόδου σε όλη την Ελλάδα και κυρίως τα κοιμητήρια, η καταγραφή των οποίων θα χρησιμοποιηθεί ευλόγως ως τεκμήριο της διαχρονικής παρουσίας των Τούρκων στην περιοχή.

4.     Επεκτείνει τις σκοτεινές οικονομικές δραστηριότητές της σε νευραλγικές περιοχές της χώρας μας. Έχει θέσει ήδη σε λειτουργία τρία υποκαταστήματα της τουρκικής τραπέζης  Ziraat Bankası (Κομοτηνή, Ξάνθη, Ρόδος). Πολιτική της τραπέζης είναι η παροχή χαμηλότοκων δανείων με συνοπτικές διαδικασίες, εκμεταλλευόμενη την συγκυρία της οικονομικής κρίσεως. Δυστυχώς, υπάρχουν Έλληνες, οι οποίοι έχουν απευθυνθεί σε κάποιο από τα υποκαταστήματά της και έχουν ήδη εμφανιστεί περιπτώσεις αδυναμίας αποπληρωμής των δανείων. Οι συνέπειες είναι οδυνηρές, καθώς έχουν αναφερθεί ακόμα και κατασχέσεις ακίνητης και κινητής περιουσίας συμπατριωτών μας, η οποία φυσικά περνά σε τουρκική κυριότητα.

5.     Επιδιώκει, χρησιμοποιώντας ισχυρισμούς που κάθε άλλο παρά έχουν σχέση με τα όσα προβλέπονται από τα άρθρα της Συμβάσεως του Ο.Η.Ε. για το Δίκαιο της Θαλάσσης (1982) που η ίδια δεν έχει υπογράψει, να αποτρέψει την φυσιολογική γειτνίαση της ελληνικής ΑΟΖ, εφ’ όσων αυτή οριοθετηθεί, με την αντίστοιχη της Κύπρου, αρνούμενη να αποδεχθεί-το ομολογουμένως δυσάρεστο για αυτήν γεγονός-πως το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου ασκεί επιρροή επί μίας μεγάλης θαλασσίας εκτάσεως (20.851km2 ), η οποία βάσει Διεθνούς Δικαίου ανήκει στην ελληνική ΑΟΖ. Δυστυχώς, σε αυτή την επιδίωξή της συνηγορεί η παντελώς άστοχη μετατόπιση, κατά την οριοθέτηση της κυπριακής ΑΟΖ, του ενδεδειγμένου δυτικού άκρου της κατά 8 ναυτικά μίλια ανατολικώς. Αυτή η μετατόπιση δεν ήταν μία αυθαίρετη απόφαση της κυπριακής ηγεσίας που ανέλαβε το έργο της οριοθετήσεως. Ήταν το αποτέλεσμα των «συστάσεων» ελληνικής αντιπροσωπείας, επί πρωθυπουργίας του αλήστου μνήμης Κωνσταντίνου Σημίτη, προς τους ιθύνοντες της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες έγιναν με το σκεπτικό να μην διαταραχθούν οι σχέσεις με την Τουρκία, αλλά και να επιτευχθεί συμφωνία στις διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση με την κυβέρνηση της Αιγύπτου. Οι Αιγύπτιοι αξιωματούχοι απεδέχθησαν αυτή την μετατόπιση, για τους δικούς της λόγους. Αξίζει να σημειωθεί πως το προς εξέταση αντικείμενο δεν είναι η ίδια η γραμμική μετατόπιση, αλλά «η διαφοροποίηση που αυτή προκαλεί στο εμβαδόν» (Ν. Λυγερός). Εν προκειμένω η διαφοροποίηση που προκύπτει είναι της τάξεως των 678 km2 .

To ενδεδειγμένο λοιπόν άκρο αποτελεί ουσιαστικά το τριπλό κομβικό σημείο επαφής των ΑΟΖ Ελλάδος (ΝΑ), Κύπρου (Δ) και Αιγύπτου (Β) και προκύπτει εφ’ όσον συμπεριληφθεί στην ελληνική ΑΟΖ, όχι μόνο το Καστελλόριζο, αλλά το σύνολο του νησιωτικού συμπλέγματος και κυρίως η νήσος Στρογγύλη. Για να αντιληφθούμε την βαρύτητα που έχει ακόμα και η μικρότερη νησίδα-κατοικημένη ή κατοικήσιμη-του Αιγαίου Πελάγους, η μικρή αυτή νήσος ασκεί επιρροή σε μία θαλάσσια έκταση 5.855 km2(!), η οποία επιδιώκεται να αφαιρεθεί πάσει θυσία από την ελληνική ΑΟΖ, με απώτερο στόχο την διάσπαση του φύσει ενιαίου ελλαδοκυπριακού χώρου και την αυθαίρετη οριοθέτηση τουρκικής ΑΟΖ, που θα εφάπτεται με την αντίστοιχη της Αιγύπτου. Με πολύ απλά λόγια η ύπαρξη του τριπλού σημείου εξασφαλίζει για την Ελλάδα κυριαρχικά δικαιώματα, τα οποία οι ίδιες οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν απεμπολήσει, και αποδεικνύει πως το Καστελλόριζο δεν είναι «κάπου στην Μεσόγειο» (Α. Νταβούτογλου), ούτε ανήκει σε κάποιο «ασαφές τοπίο ή διακεκαυμένη ζώνη» (Γ. Μανιάτης).

6.     Ως γνωστόν, εξασκεί την απαρέγκλιτη επιδίωξή της για κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, μία επιδίωξη που εκδηλώνεται με την πάγια πρόθεσή της για εγκαθίδρυση διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας (=διχοτόμηση της Μεγαλονήσου μας και έμμεση τουρκοποίηση), με την αρωγή τόσο του Ο.Η.Ε., όσο και της ανεκδιήγητης ελληνοκυπριακής ηγεσίας. Επίσης, προωθεί προκλητικά και απροκάλυπτα, από κοινού με την παράνομη τουρκοκυπριακή ηγεσία, ενέργειες για έρευνα και εντοπισμό υδρογονανθράκων στα «οικόπεδα» που αυθαιρέτως έχει ορίσει.


 

Όλα τα παραπάνω συνθέτουν συνοπτικά το ψηφιδωτό της επεκτατικής στρατηγικής των γειτόνων, την οποία είτε την αποκαλέσουμε νεο-οθωμανική, είτε κεμαλική, είτε απλά τουρκική, είναι η ίδια, διαχρονική και αμετακίνητη στρατηγική. Στην Ελλάδα εκφράζεται κατά κύριο λόγο από το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής, από τον εμποτισμένο με ανθελληνικό μένος ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε (εκτουρκισμένος Πομάκος με καταγωγή από το πομακοχώρι Ωραίον Ξάνθης) και από τις καθ’ όλα αντισυνταγματικές οργανώσεις «Τουρκική Ένωση Ξάνθης (ΤΕΞ)», «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης», «Σύλλογος Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης» και πολλές άλλες. Αξίζει να σημειωθεί πως οι πολυάριθμοι πράκτορες και εγκάθετοι αυτού του ιδιότυπου κράτους εν κράτει, που έχει εγκαθιδρύσει το εν λόγω προξενείο, δεν περιορίζουν την δράση τους αποκλειστικώς στην περιοχή της Θράκης, αλλά δραστηριοποιούνται ανεξέλεγκτοι σε όλες τις περιοχές ενδιαφέροντος της Τουρκίας.

β)Πρόταση για ανάληψη προσωπικής δράσεως κατά της τουρκικής επεκτατικότητος

Η αναφορά στις δράσεις της Τουρκίας ήταν αναγκαία για να κατανοήσουμε απόλυτα πως οι τουρκικές διεκδικήσεις στην Θράκη, στο Αιγαίο και στην «κατά την καθ’ ημάς θάλασσαν ευρισκομένη, Μεγαλόνησο» (Αγαθήμερος) είναι ζητήματα αρρήκτως συνδεδεμένα και μόνο ως τέτοια είμαστε υποχρεωμένοι να τα αντιμετωπίζουμε και να τα εξετάζουμε. Ο εξ ανατολών κίνδυνος συνεχίζει ακάθεκτος και απροκάλυπτα το έργο του για την επέκτασή του επί του ανατολικού τμήματος του ελλαδικού χώρου, σε συνδυασμό με την προσάρτηση της Ελληνικής Θράκης (της «τουρκικής Θράκης του Αιγαίου», σύμφωνα με τους γείτονες) και την τουρκοποίηση της Κύπρου μας.

 

Η ιστορία μάς έχει διδάξει πως η γεωγραφική θέση και η γεωπολιτική σημασία του σημερινού ελλαδικού χώρου, σε συνδυασμό με τα κατεχόμενα εδάφη της Μικράς Ασίας και την Κύπρο, έχει προκαλέσει στο παρελθόν μεγάλες γεωπολιτικές συγκρούσεις μεταξύ του Ελληνισμού και της Ανατολής. Θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο πως η Τουρκία, διατηρώντας τα αυτοκρατορικά αντανακλάστικά της, δεν θα αρκεστεί μόνο σε μία διχοτόμηση του ανατολικού ελλαδικού χώρου, αλλά όταν θα είναι γόνιμες για αυτήν οι συνθήκες θα επιδιώξει μία καθ’ ολοκληρίαν επέκτασή της στην αντίπερα όχθη του. Κατά αυτόν τον τρόπο θα έχει ολοκληρωθεί «το μεγάλο όραμα της ελληνοτουρκικής φιλίας».

Για να είμαστε ρεαλιστές, ο χώρος αυτός δύναται να «φιλοξενήσει» μόνο έναν: Είτε την Ελλάδα, είτε την Τουρκία. Αυτός ο «γίγας» με τα γυάλινα πόδια, η χώρα με την επίπλαστη και ανύπαρκτη εθνική ταυτότητα και συνοχή δεν ανήκει σε αυτή την γεωγραφική περιοχή. Αντιθέτως, αυτή η γη ήταν ανέκαθεν ελληνική και για να παραμείνει ελληνική οφείλουμε να δραστηριοποιηθούμε το ταχύτερο δυνατόν.

Έχουμε χρέος να πράξουμε τόσο την προσωπική όσο και την εθνική αυτοκρίτική μας και να αντιληφθούμε τις ιστορικές ευθύνες που αντιστοιχούν σε κάθε έναν από εμάς. Δεν υπάρχει πλέον κανένα απολύτως περιθώριο σιωπής και αδιαφορίας ενώπιον των εθνικών κινδύνων. Αν δεν ληφθεί αμέσως προσωπική δράση, ο Ελληνισμός κινδυνεύει με μία ακόμα μεγάλη συρρίκνωση, ως συνέπεια ενδεχομένου  εκτόπισμού του από την γη και την θάλασσα που τον γέννησαν, την κοιτίδα του παναρχαίου πολίτισμού του.

Πρέπει να κατανοήσουμε άμεσα πως ήρθε η στιγμή που πρέπει να διεκδικήσουμε τα νομίμως καθορισμένα δίκαιά μας. Είμαστε υποχρεωμένοι ως απόγονοι ενδόξων ηρώων να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες τόσο των προγόνων μας, όσο και των αγέννητων ψυχών των μελλοντικών γενεών, αφυπνίζοντας την αιωνίως παρούσα, ακατάβλητη και αδούλωτη ελληνική ψυχή και αναζωπυρώνοντας εντός μας το αθάνατο πυρ του αδογμάτιστου ελλανίου πνεύματος. Επαφίεται πλέον στην πατριωτική συνείδηση όλων ημών, η απαλλαγή μας από το αίσθημα υποταγής και νεοραγιαδισμού που μας έχει επιβληθεί, η αφύπνιση μας και η συνειδητοποίηση πως, ως πολιτικά όντα, εμείς και μόνο εμείς μπορούμε να αποτρέψουμε την πορεία καταστροφής, να ανακτήσουμε της εθνική μας αξιοπρέπεια, να προασπίσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να αποκαταστήσουμε την εθνική υπόσταση της πατρίδος μας, προσδίδοντας της τον ρόλο που της αρμόζει στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Η προσωπική μου πρόταση είναι απλή στην σκέψη, αλλά πολύ πιθανόν να εγείρει ενστάσεις και να θεωρηθεί δύσκολη στην εφαρμογή, λόγω της οικονομικής δυσχερείας. Πολλοί από εμάς ομολογουμένως, έχουμε ακόμη την πολυτέλεια να διαθέτουμε ή και να σπαταλάμε χρήματα και χρόνο σε υλικές απολαύσεις που προσφέρουν προσωπική ικανοποίηση, την ίδια στιγμή που η ελληνική κοινωνία βυθίζεται ολοένα και περισσότερο στην ανέχεια και στην απελπισία. Ας αρχίσουμε πλέον να διαθέτουμε χρήμα και χρόνο σε εθνικά επωφελείς δραστηριότητες. Η δυσκολία σε αυτή την περίπτωση έγκειται στο γεγονός πως απαραίτητη προϋπόθεση για να εφαρμοστεί η παρακάτω πρόταση είναι η δική μας εσωτερική πνευματική ανάπλαση και αναγέννηση, η απέκδυση της προβιάς του (υπερ)καταναλωτή, η επίστροφή μας στη δωρική-ορθόδοξη προσέγγιση του λιτού και εναρέτου βίου, η αναβίωση εντός μας του επαναστατικού πνεύματος του Ρήγα Φεραίου, του Παύλου Μελά, του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και η υιοθέτηση πνεύματος αυτοθυσίας και ανιδιοτελούς εθνικής προσφοράς. Όλα τα παραπάνω έχουν ως κοινή συνισταμένη την συνειδητοποίηση των εννοιών ΕΛΛΑΣ και ΕΛΛΗΝ και της τεραστίας ευθύνης που τις συνοδεύουν.

Ο αντίπαλος δρα συλλογικά και μεθοδικά, με αποκλειστικό γνώμονα την απόλυτη επιτυχία της απόστολής του. Θα τον αφήσουμε να αποδομεί δολίως την ιερή μας πατρίδα; Ποιός μπορεί φερ’ ειπείν να αποκλείσει την πιθανότητα οργανωμένης και μαζικής αποβάσεως Τούρκων πρακτόρων, ακόμη και λαθρομεταναστών, στην στρατηγικής σημασίας Μεγίστη, με σκοπό μία αναίμακτη κατάληψή της; Ας απαντήσουμε λοιπόν κι εμείς το ίδιο συλλογικά, μεθοδικά και προληπτικά και ας αποβάλλουμε επιτέλους αντιλήψεις που περιορίζουν το ένδιαφέρον μας αποκλειστικώς στα στενά γεωγραφικά όρια της περιοχής κατοικίας μας ή της ιδιαιτέρας πατρίδος μας. Έχουμε χρέος να επανενώσουμε εντός μας την ήδη κατακερματισμένη στον ίδιο μας τον νού ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ και κάθε κομμάτι της να το βιώσουμε σαν την ιδιαίτερή μας πατρίδα, σαν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχής μας.

Προτείνεται λοιπόν, ως μία καλή αρχή, να επισκεφθούμε τις νευραλγικές περιοχές της ελληνικής επικρατείας και συγκεκριμένα τους τρεις νομούς της Θράκης μας, τις πανέμορφες και υπό διαδικασία τουρκοποιήσεως ορεινές πέριοχές της με τα λησμονημένα χριστιανικά χωριά (ναι υπάρχουν και αυτά!) και τα πομακοχώρια, καθώς και τα νησιά των Δωδεκανήσων (Κω, Τήλο, Χάλκη κλπ.), με προτεραιότητα φυσικά την Μεγίστη. Οι επαναστάσεις απαιτούν επαγρύπνηση και φυσική παρουσία. Οι εξ αποστάσεως δράσεις είναι σαφώς θετικές, ίσως όμως συχνά να χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την αναπαυμένη συνείδησή μας.

Όσοι έχουμε την δυνατότητα και τα μέσα να μεταβούμε σε αυτά τα μέρη, οφείλουμε να το πράξουμε. Μόνο με την φυσική μας παρουσία θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε αυτούς τους τόπους, να αφουγκραστούμε το υπέροχο φυσικό τους περιβάλλον, να διαπιστώσουμε ιδίοις όμμασι τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν και να διακηρύξουμε απλώς και μόνο με την πάρουσία μας την αδιαμφισβήτητη ελληνικότητά τους. Οι ιδιωτικές επισκέψεις, ιδιαιτέρως την τρέχουσα περίοδο, είναι από μόνες τους μία επαναστατική κίνηση, η οποία θα δηλώσει πως είμαστε όντως διατεθειμένοι να μετουσιώσουμε σε πράξη τις σκέψεις, την θέληση και τον πόθο μας για υπεράσπιση της εθνικής μας κυριαρχίας.

Επιπροσθέτως, επειδή σε αυτές τις περιπτώσεις η ζήτηση διαμορφώνει την προσφορά, θα μπορούσαμε να απαιτήσουμε συλλογικά από τα ταξειδιωτικά πρακτορεία να εντάξουν το ταχύτερο δυνατόν στο πρόγραμμά τους οικονομικά προσιτές προς όλους επισκέψεις στις προαναφερθείσες περιοχές, προσελκύοντας και τους Έλληνες της ομογένειας, έτσι ώστε η προσέλευσή μας σε αυτές να αποκτήσει έναν πιο οργανωμένο και πανελλήνιο χαρακτήρα. Ειδικά στην περίπτωση της Μεγίστης θα αυξηθούν τόσο τα αεροπορικά όσο και τα ναυτικά δρομολόγια, θα επιλυθούν σταδιακώς τα μεγάλα προβλήματα στην τροφοδοσία και στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και θα πάψει πλέον η νήσος μας να βιώνει το καθεστώς της άγονης γραμμής.

Καλούνται επίσης οι Έλληνες άδερφοί μας από την Κύπρο να προσέλθουν οργανωμένα, σε συνεργασία με τα σωματεία και τις φοιτητικές οργανώσεις των εντός Ελλάδος Κυπρίων, τόσο στην Θράκη, όσο και στην Μεγίστη. Ο κυπριακός Ελληνισμός, έχοντας βιώσει την πιο πρόσφατη εμπειρία τουρκικής βαρβαρότητος, μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα-και ήδη το πράττει-στην ενεργοποίηση και δραστηριοποίηση εκείνης της μερίδας των μονίμων κατοίκων, η οποία είτε διατηρεί φοβικά σύνδρομα απέναντι στην Τουρκία, είτε έχει επαναπαυτεί και αδιαφορεί για τις διαχρονικές και δόλιες μεθοδεύσεις του τουρκικού επεκτατισμού, που επιδιώκει να επαναλάβει τα όσα έπραξε στην Κύπρο.

Η εθνική αλληλεγγύη, αν συνδυαστεί και με την παροχή κοινωνικής αλληλεγγύης και εθελοντικής προσφοράς, όπου ο καθένας θεωρεί πως έχει την δυνατότητα να συνεισφέρει, θα αναπτερώσει το ηθικό των μονίμων κατοίκων, ενώ εμείς θα γνωρίζουμε πλέον πως σε αυτά τα μέρη ζουν συμπάτριώτες μας, οι οποίοι δεν επέλεξαν την ασφάλεια και τις υλικές απολαύσεις ενός αστικού κέντρου ή γενικώς μία περιοχή μακριά από την ιδιαίτερη πατρίδα τους, αλλά αντιθέτως φυλάττουν Θερμοπύλες, συμφιλιωμένοι με την ιδέα μίας πιθανής τουρκικής επιθετικής κινήσεως. Επί καθημερινής βάσεως στερούνται πολλά από αυτά που θεωρούνται αναγκαία και δεδομένα για έναν κάτοικο που ζει μακριά από τις ακριτικές περιοχές, ώστε να διατηρείται η ελληνίς φωνή και οι γαλανόλευκες γραμμές με τον Σταυρό σε κάθε χιλιοστό της Ελλάδος. Ας τους αποδείξουμε πως υπάρχουν ακόμη Έλληνες πίσω από τα βουνά και πέρα από το πέλαγος. Σκεφτείτε πως θα μπορούσε στην θέση τους να βρισκόταν κάθε ένας από εμάς. Πάνω απ’ όλα όμως, αυτού του είδους η αντιμετώπιση εκ μέρους μας θα αποδείξει την ομόνοια και την αδιάσπαστη συνοχή που χαρακτηρίζει το ελληνικό έθνος ενώπιον των εθνικών κινδύνων και θα δοθεί η πιο ενδεδειγμένη απάντηση στις δόλιες μεθοδεύσεις της Τουρκίας.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν όλοι μας, με ποιους τρόπους θα μπορούσαμε να επεκτείνουμε την εθνική αλληλεγγύη. Η παραπάνω πρόταση είναι ενδεικτική και θα αποτελούσε μία ιδανική αρχή. Δεν είναι ούτε ουτοπική, ούτε ανέφικτη. Οφείλουμε πάντοτε να έχουμε κατά νου τους ήρωες πρόγονούς μας, οι οποίοι ως γνήσιοι αδούλωτοι Έλληνες μετέτρεπαν το αδιανόητο σε ουτοπία, την ουτοπία σε όραμα και το όραμα σε πράξη. Αναμφίβολα, η έμφαση πάντων αυτές τις ζοφερές ημέρες δίδεται στην οικονομική διάσταση της κρίσεως. Οι εθνικοί κίνδυνοι όμως δεν πρέπει να παραβλέπονται και έχουμε χρέος να τους αναδεικνύουμε συνεχώς, γιατί δίχως πατρίδα και δη ελεύθερη, δεν νοείται για τον Έλληνα ζωή. Είναι στην ευχέρειά μας να αποδείξουμε πως είμαστε μία κοινωνία συνειδητοποιημένων πολιτών που θα αγωνιστεί για την διαφύλαξη της ανεξαρτησίας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και όχι μία καθοδηγούμενη και καθεύδουσα μάζα επιλησμόνων, εθελόδουλων και ριψάσπιδων που θα καταδικαστεί από την ιστορία του μέλλοντος, επειδή απουσίαζε την κρίσιμη ώρα της μάχης.


·        Αρχική δημοσίευση: Περιοδικό «Patria», τεύχος 32

 

none

Μπορεῖ ἡ ἐπαναληπτικὴ ἐκλογικὴ διαδικασία τῆς 17ης Ἰουνίου νὰ ἀνήκει πλέον στὸ παρελθὸν, ἐν τούτοις τὸ ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα, ποὺ ἦρθε μὲ τὴν δύση της, ρίχνει, και θα ἐξακολουθεῖ νὰ ρίχνει, τὴν σκιά του πάνω ἀπὸ τὴν «φλεγόμενη» πατρίδα μας. Δύο εἶναι οἱ μεγάλες «ἀντιφάσεις» ποὺ συνόδευσαν τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐκλογῶν καὶ αὐτὲς σίγουρα δὲν μποροῦν νὰ ἐπισκιαστοῦν: Παρ’ ὂτι το ἐκλογικὸ σῶμα κατευθύνθηκε σὰν ἀβέλτερος ἀμνὸς στὸ μαντρὶ τοὺ διπολισμοῦ καὶ τῶν ἐμφυλιακῶν διλημμάτων, οἱ ποιμένες ἀποφάσισαν πὼς μποροῦν νὰ συνυπάρξουν σὲ μία κυβέρνηση συνεργασίας «δεξιᾶς καὶ ἀριστερᾶς». Ἂποδείχθηκε ἒτσι περίτρανα πὼς οἱ Ἓλληνες διαχρονικὰ «ἑνώνονται καὶ ὁμονοοῦν», ὃταν παραστεῖ ἡ ἀνάγκη. Ἂν καὶ εἰρωνικὸ τὸ σχόλιο, τὸ σαθρὸ πολιτικὸ μας σύστημα ἐξαναγκάστηκε νὰ συμβιβάσει ἓνα μέρος τῶν ἀντιμαχομένων πολιτικῶν δυνάμεων του, τόσο πρὸς ὂφελος τῆς διασφαλίσεως ἀλλοτρίων συμφερόντων ποὺ ὑπονομεύουν τὰ ἑλληνικά, ὃσο ὑπὲρ τῆς ἐλαχιστοποιήσεως τοῦ προσωπικοῦ καὶ κομματικοῦ κόστους, ποὺ στέκεται σὰν λαιμητόμος ὑπὲρ τὶς κεφαλὲς τῶν πολιτικῶν μας «ταγῶν», λόγω τῆς ἐξαιρετικὰ εὒθραυστης ὓλης ἀπὸ τὴν ὁποῖα δομεῖται πλέον, τόσο ἡ κοινωνία ὃσο καὶ τὸ πολιτικὸ τοπίο.

Ἡ προσκόλληση καὶ ἡ ἐπιμονὴ τῶν Ἑλλήνων (καὶ ἑλληνοφώνων) εὐρωπαϊστῶν στὸ κίβδηλο «κοινὸ» εὐρωπαϊκὸ ὃραμα ἀποτελεῖ σαφῶς μία ἐπιλογή, ἀνεξαρτήτως ἂν αὐτὴ εἶναι ἐπιβεβλημένη. Εἶναι μία στρατηγικὴ ποὺ ἀκολουθεῖται σ’ ἒνα ἀσαφὲς παὶγνιο μὲ πολλοὺς ὁρατοὺς καὶ ἀοράτους «παῖκτες»· μία ὁμολογουμένως λανθασμένη στρατηγικὴ, καθῶς ἡ πίστη στὴν Ε.Ε. αὐτῆς τῆς μορφῆς ἰσοδυναμεῖ μὲ ὑποταγὴ στοὺς διεστραμμένους μηχανισμοὺς τῶν διαμορφωτῶν τῆς νεοτέρας «ἰδεολογίας» τοῦ «νομισματισμοῦ», τῶν σκοτεινῶν διοικήσεων τῶν πολυεθνικῶν ἐταιρειῶν καὶ τῶν γενοκτόνων χρηματοπιστωτικῶν ἱδρυμάτων, ποὺ ἀδημονοῦν νὰ ἐξαϋλώσουν κάθε ἐναπομείνον ἲχνος δημοκρατίας καὶ ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας, ἀναλαμβάνοντας ὁλοκληρωτικὰ τὴν διακυβέρνηση τῶν ἐθνῶν.

Ἡ δεύτερη ἀντίφαση προέρχεται ἀπὸ το ἐκλογικὸ ἀποτέλεσμα αυτό καθ’ αυτό. Χωρὶς ἲχνος ὑπερβολῆς καὶ δίχως πρόθεση προσβολῆς, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς φαίνεται διατεθειμένος νὰ ἀποδεικνύει συνεχῶς καὶ μὲ εἰρωνικὸ τρόπο, πὼς ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποτελεῖ τὸ ὑπέρτατο καὶ διαχρονικὸ μυστήριο γιὰ τὶς ἐπιστήμες τῆς κοινωνιολογίας, τῆς ἀνθρωπολογίας καὶ τῆς ψυχολογίας. Ἡ ἀμνησία του, ἡ ἐθελοντικὴ θυματοποίησίς του καὶ ἡ αὐτοεξώθησίς του στὴν ἱστορικὴ ἀνυπαρξία εἶναι βεβαίως καὶ αὐτὰ στοιχεῖα μίας ἐπιλογῆς· ἀκόμη μίας λανθασμένης στρατηγικῆς.

Εὒλογα ὂμως θὰ ἀναρωτηθεῖ κάποιος: Ὑπήρχε ἂλλη ἐπιλογή; Γιὰ νὰ ἀποφύγουμε γενικεύσεις, σκοπεύοντας παράλληλα νὰ ἂρουμε τὴν πιθανὴ μομφὴ πὼς «βαδίζουμε ἐπὶ τῶν αἰθέρων» θὰ ἀπαντήσουμε σαφῶς: Ἡ ἲδια ἡ ἂναρχη δομὴ καὶ τὸ ἒνοχο παρελθὸν τοῦ πολιτικοῦ συστήματος εἶναι τὰ στοιχεῖα ποῦ συντελοῦν στὴν διαιώνισή του. Ἀκόμη καὶ ἂν ἐμφανιστεῖ κάποια πολιτικὴ δύναμη ποὺ ἀνταποκρίνεται περισσότερο στὴν κοινὴ (ἂν ὑφίσταται πλέον) βούληση τῶν Ἑλλήνων, ἡ ἒλλειψη ἐμπιστοσύνης πρὸς τὸ νέο καὶ ἡ καχυποψία γιὰ προσπάθεια καπήλευσης τῆς λαϊκῆς ἀγανακτήσεως καθοδηγοῦν τὶς ἂβουλες καὶ τρομοκρατημένες μάζες πίσω στὴν ἀρχικὴ πηγὴ τοῦ κακοῦ. Συνεπῶς, ὑποκύπτουν συνήθως σὲ κατασκευασμένα διλήμματα, ἐφευρίσκοντας ταυτοχρόνως μία στέρεα δικαιολογία γιὰ τὴν ἀδυναμία ἀποφυγῆς τοῦ «μοιραίου». Ἡ ἐπιστήμη τῆς προπαγάνδας, οἱ στατιστικὲς ἐφαρμογὲς καὶ οἱ μέθοδοι χειραγωγήσεως τοῦ θυμικοῦ τῶν μαζῶν εἶναι τόσο ἐξελιγμένες ποὺ κανεῖς μας δὲν ἒχει ἀντιληφθεῖ στὸ ἐλάχιστο τὸ μέγεθος τοῦ νήματος, με το ὁποῖο ὑφαίνεται σαδιστικὰ καὶ διαστροφικὰ ὁ ἱστὸς τῆς ἑλληνικῆς γενοκτονίας. Ἡ ὀριστικὴ συντριβὴ τοῦ Ἐλληνισμοῦ καὶ ἡ διαγραφὴ τοῦ ἀνυπερβλήτου πνευματικοῦ του ὑποβάθρου εἶναι γιὰ κάποιους μία ἐπένδυση, ἡ ὁποῖα ἐνισχύεται δυστυχῶς ἀπὸ δικά μας «κεφάλαια». Ἐπομένως, «ὃταν ἀναζητοῦνται οἱ φωνές τῶν χειραγωγουμένων μαζῶν, τὸ μόνο ποὺ βρίσκουμε εἶναι μία ἐκκωφαντικὴ σιωπή» (Ley & Mills).

Παρόλα αὐτά, μᾶς παρουσιάστηκε μία ἱστορικὴ εὐκαιρία, ποὺ τὴν στερήσαμε ἀπὸ τοὺς ἐαυτούς μας. Ἡ καταψήφιση τῶν μνημονιακῶν δυνάμεων, ὂπως προτάθηκε στὸ προηγούμενο ἂρθρο (1-6-2012), ἦταν ἓνα ἐν δυνάμει σημαντικὸ βέλος στὴν φαρέτρα μας, τὸ ὁποῖο τελικῶς ἀφήσαμε νὰ τρυπήσει τὴν ἲδια τὴν φαρέτρα. Μία ἀκόμη μεγαλύτερη πτώση τῶν ποσοστῶν, τόσο τῶν δύο τέως μεγάλων κομμάτων, ὃσο καὶ τοὺ ὑπερμάχου τοὺ τουρκικοῦ καὶ κάθε βαλκανικοῦ ἐθνικισμοῦ ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ, θὰ ἀντανακλοῦσε ξεκάθαρα τὴν ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη γιὰ ἀλλαγὴ πλεύσεως τῆς πολιτικῆς σκέψεως. Ἐπαφίετο στὴν πολιτική μας βούληση ἡ διαμόρφωση ἓνὸς ἀποτελέσματος ποὺ αὐτὴ τὴν φορὰ θὰ ἰσχυροποιοῦσε τὴν ἐπιθυμία, ποὺ ἀρχικῶς ἐξεφράσθη τὴν 6η Μαΐου, γιὰ δομικὴ ἀναδιάρθρωση καὶ ἐπαναπροσδιορισμὸ τῆς ἑλληνικῆς πολιτικῆς. Αὐτὸ δυστυχῶς δὲν τὸ ἐπιτύχαμε· ἲσως τὴν ἐπόμενη φορά.

Ἐπὶ τοῦ πρακτέου, ἡ χῶρα ἒφτασε, μετὰ ἀπὸ ἀρκετὲς ἑβδομάδες περιπλανήσεων, στὴν «Ἰθάκη» της, ὃπου βρῆκε τὸ ἲδιο χαοτικό τοπίο ποὺ εἶχε ἀφήσει ξεκινώντας γιὰ τὴν ἐκλογικὴ «ὀδύσσεια». Ἡ νέα ὑβριδικὴ κυβέρνηση παρέχει μία ἀνανεωμένη κάλυψη σὲ μία πολιτικὴ ποὺ μεθοδεύεται συστηματικὰ τὴν τελευταία δεκαετία ἀπὸ ἐξωκοινοβουλευτικοὺς παράγοντες, ποὺ τυγχάνει νὰ ὁμιλοῦν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἀπὸ ἂτομα, τὰ ὁποῖα ἐνῶ ἒχουν συνδέσει τὴν δράση τους μὲ τὸ «ἐκσυγχρονιστικὸ» σημιτικὸ ΠΑ.ΣΟ.Κ., φαίνεται πὼς εἶναι ἂτομα ὑπερκομματικά, ποὺ ἐργάστηκαν, ἐργάζονται καὶ θα ἐξακολουθοῦν νὰ ἐργάζονται, ὃσο ἐμεῖς θὰ τὸ ἐπιτρέπουμε, ὑπὲρ τῆς ὑπερασπίσεως τῆς μοναδικῆς πατρίδος ποὺ ἀναγνωρίζουν, τὸ πολυεθνικὸ κεφάλαιο.

Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο θὰ πρέπει νὰ ἀναρωτηθοῦμε κάτι ἀκόμη: Πόσο οὐσιώδης ἦταν ἡ διαμάχη μεταξὺ Ν.Δ. καὶ ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ καὶ ποιὰ ἦταν ἡ πραγματικὴ σκοπιμότητά της; Μήπως ἒπρεπε νὰ ἐπισπευσθεῖ ἡ ἀνάδειξη τῆς Ν.Δ., τῆς μοναδικῆς πλέον ἐμπίστου δυνάμεως ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ ἠγηθεῖ ἐνὸς κυβερνητικοῦ συνασπισμοῦ, πιστοῦ στις δεσμεύσεις του μνημονίου καὶ τῆς δανειακῆς συμβάσεως, ὡς κυρίαρχη δύναμη τῆς χώρας; Πῶς ὂμως θὰ μποροῦσε αὐτὸ νὰ ἐπιτευχθεῖ; Μὰ φυσικά, ἀνακαλύπτοντας ἒναν ἐχθρὸ ἀπὸ τὰ παλιά, μία ἀνερχόμενη δύναμη, προσιτὴ στοὺς κατὰ φαντασίαν καπιταλιστὲς ἐπαναστάτες καὶ στοὺς θιασῶτες τοῦ γνωστοῦ ὀθνείου καὶ διαχρονικὰ ἀνθελληνικοῦ ἰδεολογήματος ποὺ ἒχει διαβρώσει τὶς ψυχὲς τῶν Ἓλλήνων, ποινικοποιώντας κάθε ἐλεύθερη ἒκφραση ἀγνοῦ πατριωτικοῦ συναισθήματος· μία δύναμη ἡ ὁποῖα ἒπρεπε πάσει θυσίᾳ νὰ μᾶς πείσει πὼς εἶναι ἀξίως ἡ διάδοχη κατάσταση τοῦ ἀποδομημένου καὶ καταρρέοντος ΠΑ.ΣΟ.Κ.· μία δύναμη ποὺ, ἀποδεχόμενη πρὸς τὸ παρὸν τὸν ρόλο ποὺ τῆς ἒχει δοθεῖ, ἒπρεπε νὰ ἀντιπροσωπεύει τὴν εἰκόνα τῆς καταστροφῆς, ὣστε τὸ ἒνστικτο τῆς ἐπιβιώσεως να φέρει στὴν ἐξουσία, ἓστω καὶ χωρὶς αὐτοδυναμία, τὴν Ν.Δ..

Ἐνδέχεται, λοιπὸν, ὁ οὐσιαστικὸς ρόλος τοῦ ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ, μέσω ὑπογείων συνεννοήσεων, νὰ ἦταν ἡ ὢθηση τῆς Ν.Δ. στὴν ἐξουσία καὶ ὂχι ἡ δική του ἀνέλιξη σὲ αὐτήν. Ἂλλωστε, ἡ ἂνοδος τῆς «συντηρητικῆς» Ν.Δ. στὴν ἐξουσία καὶ ἰδιαιτέρως τοῦ ἀμερικανοτραφοῦς Ἀντώνη Σαμαρᾶ στὸν πρωθυπουργικὸ θῶκο, ἀνεξαρτήτως κυβερνητικοῦ σχήματος, ἲσως ἀποτελεῖ μία ἐνδεικτικὴ προεικόνιση τοῦ ἀποτελέσματος τῶν ἀμερικανικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν τὸν ἐρχόμενο Νοέμβριο. Τὸ πολιτικὸ σκηνικὸ τῆς πατρίδος μας ἒχει ἀντανακλάσει ἀρκετὲς φορὲς στὸ παρελθὸν τὴν κυρίαρχη τάση στὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ σκηνή, ἡ ὁποῖα διαμορφώνεται ἀπὸ τὴν διαμάχη μεταξύ ρεπουμπλικανικοῦ καὶ δημοκρατικοῦ κόμματος. Ἐπομένως, οἱ ὑπεύθυνοι χαράξεως τῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς τῶν Η.Π.Α., στὴν προοπτικὴ τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ ρεπουμπλικανοῦ – συντηρητικοῦ Μὶτ Ρόμνεϊ, φροντίζουν νὰ τοποθετοῦν ἢδη τὰ κατάλληλα πιόνια στὴν σκακιέρα τῆς ἀμερικανικῆς στρατηγικῆς, ἡ ὁποῖα θὰ πρέπει νὰ ἀναμένεται σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ἀρκετὰ ἐπιθετική, ἰδιαιτέρως ἐν ὂψει τῶν ραγδαίων ἐξελίξεων ποὺ ἀναμένονται στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο καὶ στὴν Μέση Ἀνατολή. Ἀξίζει νὰ σημειώσουμε, πὼς οἱ «ἐξ εὐωνύμων» ἐπιρροὲς στοὺς κόλπους τοὺ δημοκρατικοῦ κόμματος, ἐκπρόσωπος τοῦ ὁποίου εἶναι καὶ ὁ νῦν Πρόεδρος, εὐνοοῦν παραδοσιακὰ τὴν ἀνέλιξη «προοδευτικῶν» δυνάμεων, ὃπως τὸ κόμμα τοῦ Κυρίου Τσίπρα.

Δυστυχῶς, τὸ συμπέρασμα ποὺ μπορεῖ νὰ ἐξαχθεῖ ἀπὸ τὴν παραπάνω προσέγγιση, εἶναι πὼς ἡ χῶρα μας ὀφείλει πρὸς τὸ παρὸν νὰ συμβιβάζεται μὲ τὴν ἰδέα πὼς οὖσα ἀνίσχυρη «ὑποχωρεῖ ὃσο τῆς τὸ ἐπιβάλλει ἡ ἀδύναμία της» (Θουκυδίδης). Εἶναι ὂμως αὐτὴ ἡ Ἑλλάδα τῶν ὀνείρων μας; Ἂρα γε, ποῦ μποροῦμε πλέον νὰ ἐπανεύρουμε τὴν οὐράνια φύση της; Πόση σημασία θὰ εἲχαν ὃλα τα παραπάνω, ἂν οἱ Ἓλληνες ἀποφασίζαμε νὰ ἀνακτήσουμε τὸν πρωταγωνιστικὸ ρόλο στὴν διαμόρφωση ἀρχικὰ τῆς ἑλληνικῆς καὶ ἀργότερα τῆς παγκοσμίου ἱστορίας; Ἡ ἀντίστροφη μέτρηση ἒχει ἢδη ξεκινήσει. Ἡ ροὴ τῆς ἂμμου στὴν κλεψύδρα ἐπιταχύνεται ἀπὸ τὰ ἐπαναλαμβανόμενα στρατηγικὰ λάθη. Ὃσο ἐντείνεται ἡ ἐθνικὴ κρίση, τόσο ἡ ταπείνωση τοῦ ἐνσυνειδήτου Ἓλληνος, ἰδιαιτέρως ὃταν αὐτὴ ἀποτελεῖ στρατηγικὴ ἐπιλογή, θὰ συνεχίζει νὰ χαρτογραφεῖ ἂγνωστες μέχρι σήμερα νοητικὲς διαδρομές, ποὺ θὰ ὁδηγήσουν τὸν Ἐλληνισμὸ σὲ μία νέα πνευματικὴ ἐπανάσταση, μέσα ἀπὸ τὴν πιὸ ἀπρόβλεπτη διαδρομή.

 

Ἂνω σχῶμεν τὰς καρδίας καὶ ἒσω στρέψωμεν τὰ ὂμματα!

Τοῦ Θεοῦ συνεργοῦντος…

 

Ἰωάννης Σ. Φριτζαλάς

Γεωπολιτικός-Ἱστορικός ἐρευνητής

f_john542@hotmail.com

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα του Αντιφωνητή την 01-07-2012)

 

 

none


ΕΞΩ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΑΠΟ ΤΗ ΘΡΑΚΗ
ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΩΡΑ!



ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Τουρκικά Νέα
Ο τουρκόφωνος τύπος στη Θράκη και στον Κόσμο


Παρατηρητήριο Μέτε
Τα νέα του ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε


Ένα Καράβι Για Τη Γάζα | ShipToGaza.gr
Ενα Καράβι Για Τη Γάζα



Σχετικά...

Αρθρογραφία

Μόνιμες στήλες

  1. ΠΡΟΣΦΑΤΑ
  2. ΑΡΘΡΑ
  3. ΣΧΟΛΙΑ

ΑΡΧΕΙΟ

Λέξεις

Επισκέπτες

free counters