Τν ρα πο ο τετρακόσιοι (ν τν πικράτεια) τσόγλανοι μ τς κουκολες κατέβαζαν βιτρίνες, κατέστρεφαν ατοκίνητα, πυρπολοσαν διωτικς κα δημόσιες περιουσίες κα πεδείκνυαν νεργς κα πλήρως νενόχλητοι ποι εναι πραγματικ πόσταση το νύπαρκτου ψευδοκράτους, ν εστε βέβαιοι, γαπητο ναγνστες, τι στν πραγματικότητα δν γινε τίποτε τ κπληκτικό. Δν γινε δηλαδ τίποτε λλο π’ τ ν μπε πλς να κόμη κερασάκι στ δύσοσμη κα χαλασμένη τούρτα τς νεότερης λλαδικς πολιτικς πραγματικότητας. Τς πραγματικότητας νς γελοίου μορφώματος, πο π τν πρώτη στιγμ τς θλιας παρξής του δομήθηκε ς μία ναρχη κα νομη κρατική – παρακρατικ καρικατούρα, πολύτως συνώνυμη το ετελισμο κα το ξεχαρβαλώματος τν πάντων. ρθε λοιπν πλς τώρα κα στιγμ πο ατ τ δυσώνυμο κα εδεχθς μπουρδέλο παραδόθηκε πι κα στς φλόγες…

     Δν θ νατρέξω μως κα πάλι στ 180 χρόνια τς πόλυτης θυμηδίας. ρκετ μ τ στορικ μνημόσυνα κα τς ναδρομές, πο σο κα ν ρίχνουν φς σ κάποια ατια, λειτουργον π τν λλη κα ς βολικ νίοτε λλοθι γι σους χουν στν ποια δεδομένη στιγμ τς εθύνες. Γιατί ο εθύνες ατς πάρχουν κα δν μπορον βεβαίως ν παραγνωρίζονται…

     Τί εδαμε λοιπν ατς τς μέρες στ προσκήνιο; π τ μία, εδαμε ατ τν κοπρομάζωξη τν τσόγλανων, πο μέσα στν νία κα τ μηδενιστική τους κατάθλιψη (κα θ’ φήσω βεβαίως κατ μέρος γι σήμερα τουλάχιστον τ σενάρια περ παρεισφρυόντων ΚΥΠατζήδων κα λοιπν πρακτόρων), φήνουν τς βίλες τν πλούσιων μπαμπάδων τους κα διεισδύουν μέσα στς μάδες τν φοιτητν (κα π τ στιγμ βεβαίως πο ο τελευταοι, ς π τ πλεστον, ντως δν παρασύρθηκαν π τν τυφλ βία, θ’ φήσω πίσης κατ μέρος κα τν πομπώδη καγχασμό μου γι τούτη τν περινόητη σύγχρονη παρωδία το ατοφερόμενου ς φοιτητικο κινήματος – τί ν φτανε λλωστε κι ατ τ γράμματα κα νιστόρητα παιδι τν κινητν κα τν ρθάδικων, τσι πο τ κατάντησαν ο κωλοέλληνες μιζογονες τους, ο κάφροι καθηγητές τους κα τ γκάθετα πουργεα Παιδείας το ψευδοκράτους – τί ν φτανε κι ατά, πο μέσα στν νερμάτιστη χαζομάρα τους πειστήκανε π τος λαβανοδραγασάκηδες τι ναβιώνουν φνω τ «1-1-4» κα τν Μάη το ’68;). Παρεισφρύουν νάμεσά τους κα ο λλοι μως, τ θρασύμια μ τς κουκολες, π τς μμεσες μάλιστα ελογίες κείνης τς (σχεδν κτς νόμου πλέον στ συνείδησή μας) κοινοβουλευτικς φασιστοπλέμπας τν ψευτοαριστερν ρεβυζιομηδενιστν τς πόλυτης ντροπς, π τ πινευστικ νθυπομειδιάματα το (πνευματικς λλωστε διαβρωμένου π τος τελευταίους) συναγελασμο τς σοσιαληστρικς θυμηδίας κα βεβαίως κα π τς θριαμβευτικς αχς τν μεγκαντενοβοθροκάναλων, πο νοίγουν σαμπάνιες κάθε βράδυ κα παρακαλον ν χυθε κι λλο αμα γι ν συνεχίσουν ν στήνουν καθ’ κάστην τ σαρκοβόρο πάρτυ τους στ ξεφτιλισμένα τους παράθυρα. Ατο εναι λοι γι μένα στ μία πλευρά. Συνοδοιπόροι κα συναλτες. Μία οσία κα μία πόστασις. μότροπος παρακμ κα μοούσιος ξεφτίλα…

     Κι π τν λλη μως τί; π τν λλη, εδαμε μία σύναξη χρήστων πο παριστάνει τν κυβέρνηση το μορφώματος. Μία σύναξη, πο ταν ξελέγη, λα δειχναν τι εχε μπροστ της (έρα κα χαλαρά) τρες μ τέσσερις τουλάχιστον τετραετίες – κα τοτο βεβαίως χι πειδ τύγχανεν κα τόσης πολλς πι πολήψεως, λλ πειδ τοιαύτη τύγχανεν χαλάρωσις πο εχε προκαλέσει ες τος μετέρους σφιγκτήρας κρως πώδυνος βίαια διείσδυσις τς φρικώδους σημιτικς λαίλαπας. Οδες χέφρων νος εχε φυσικ ποτ δώσει στς περ πανιδρύσεως το κράτους ξαγγελίες κα στς λοιπς λεκτικς πομφόλυγες το πωνύμου νηψιο περισσότερη σημασία π ση πραγματικά τούς ξιζε (τοι νς χρησιμοποιημένου σκατόχαρτου). ντολ πο στν πραγματικότητα πραν ταν γι μία πλ διαχείριση τν πραγμάτων, να κρως στοιχειδες (μ τν πλέον πλοϊκ κυριολεκτικ σημασία το ρου) νοικοκύρεμα το χάους πο περιδεες βλέπαμε γύρω μας, καθς διαολοστέλναμε τν σοσιαληστρικ πληγή. ν συνέβαινε ατό, τούτη παρέα θ παρέμενε στν ξουσία μλλον ς τό … 2064 κα ατ δν εναι μία πλ δική μας ασθηση: τ πέδειξαν κόμη κι ατς ο τόσο μφιλεγόμενες δημοσκοπήσεις πο ς τ καλοκαίρι τος βγαζαν μπροστ κι ς πρξαν (πλν πειροελαχίστων ξαιρέσεων) να πόλυτο μηδενικ δ κα μία τετραετία. να πόλυτο μηδενικ σχεδν στά πάντα…

     Κα μως. τούτη μάζωξη κατόρθωσε ν καταδυθε σ πίπεδο κατώτερο κόμη κα το μηδενός. Κατόρθωσε μ τ διακριτικότητα σμήνους κρίδων ν κατακλέψει σ τέσσερα χρόνια πι πολλ π’ σα κλεψαν ο λλοι σ εκοσι ( μλλον ν τ κάνει ν φαίνονται πι πολλά, γιατί, ν δν τ καταλάβατε, τοτοι σ σύγκριση μ τος πιστημονικ παΐοντες στν ν λόγ τομέα προκατόχους τους ποδείχτηκαν τελικ χρηστοι κόμη κα στ ν κλέβουν). Κατόρθωσε ν δώσει τ δικαίωμα στος ατουργος τς μειοδοσίας τν μίων, το νδοτισμο τν ζεϊμπέκικων, τς ξεφτίλας το τζαλάν, τς μεγαλοαπάτης το ΧΑΑ, το ασχους τν ταυτοτήτων κα τς παρωδίας τς σύγκλισης, ν ξανασυρθον ξω π τς νήλιαγες τρπες τους κα ν ξανααρθρώσουν λόγο (στω κα δι τς φρικώδους λληνικς το ρχηγο τους). Κατόρθωσε ν πετάξει στ σκουπίδια λες τς μεγάλες εκαιρίες πο παρουσιάστηκαν γι ν περισώσει τ παραπαίοντα θνικά μας θέματα (κα εδικ κενο το Ψευτομακεδονικο – κυρίως π τ Βουκουρέστι κα ξς). Κατόρθωσε ν φέρει λαλάζον στ προσκήνιο τ γνωστν χυδαον μαρξορεβυζιοπουστρολατρευτικν νθυποντενεκεδοσινάφιον, γι ν ξεμε χολν μετ ξους κα ν κσπερματώνει π τν ερν κα τν σίων μν, πειδ μερς τουλάχιστον το κυβερνητικο νεμομαζώματος ποφάσισε ν κάνει μπίζνες στ Βαλκάνια μ 3-4 πεπτωκότες καλογέρους. Κατόρθωσε ν κνευρίσει, ν ξεγείρει, ν κλονίσει, ν σκανδαλίσει. Κα κατόρθωσε ν τέλει μέχρι κα τ πολύτως κατόρθωτο: ν μς φέρει ante portas ς δυνάμει πρωθυπουργ ναν ντικειμενικ κα λίαν πιεικς διανοητικά…(δέν τό λέω!), στν ποο π φυσιολογικς συνθκες οδες μ IQ πάνω π 30 θ μπιστευόταν ……….(συμπληρστε σες κάποιαν οκιακή ργασία).

     Φυσικ μως, ασθάνομαι ποχρεωμένος ν π κλείνοντας (κα ς φαίνεται ντιφατικ μετ τ προαναφερθέντα) τι τοτος συρφετς ξακολουθε παρ’ λα ατ ν μν εναι χειρότερη κυβέρνηση λων τν ποχν. Γι σο τουλάχιστον δν βγαίνουμε ς πατες στος δρόμους, γι σο δν χουμε ς πουργ Παιδείας τ Δαμανάκη τ Ρεπούση κα γι σο τ σύνορα το γελοίου ψευδοκράτους παραμένουν κόμη νατολικά της Θεσσαλονίκης, τ πόλυτο ρεκρ τς χυδαίας σημιτικς συμμορίας εναι κα θ παραμένει κατάρριπτο. ς πότε μως θ μπορε ατ ν λειτουργε ς λλοθι γι τ μίζερη παρεούλα το νηψιο κα τς νυπαρξίας; ς πότε θ πρέπει ν εναι κανες ποχρεωμένος ν παραμένει γκλωβισμένος στ συγκεκριμένη λογικ το μ χείρονος ς βελτίστου (τοι το πολύτως νυπάρκτου σ σχέση μ τν πολύτως πικίνδυνο), μήπως κα προχωρήσει κάπως πι ργ πορεία το κατήφορου γι’ ατ τ τρισάθλιο, θλιβερ (πλέον δ κα φλεγόμενο) μπουρδέλο πο λέγεται λλάς;

 

                                                                                                               Ο ΕΞ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ