Ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού εἶχε ξεκινήσει ἡ παγκόσμια μπουρδολογία περί «Ἀλ Κάιντα», ὁ «Ἀντιφωνητής» ἦταν ἀπό ἐκεῖνα τά (πόσα ἄραγε;) ἔντυπα πού στάθηκαν ὄρθια μπροστά στό παραμύθιασμα τῶν ἀφεντικῶν. Ἀπό τήν πρώτη μέρα ὄχι ἁπλῶς ἀμφισβητήσαμε τούτη τήν προσβολή κατά τῆς λογικῆς μας ἀλλά καί τήν διακωμωδήσαμε μέ χίλιους δυό τρόπους («συνεντεύξεις» μέ μέλη της, «φωτογραφίες» ἀπό τά «λημέρια» της κτλ κτλ). Ὄχι ὅτι ἦταν κάποιο ἰδιαίτερο κατόρθωμα ἀλλά πάντως ἐκεῖ πού ὅλοι σχεδόν ἀναμασοῦσαν τίς τρίχες περί Μπίν Λάντεν - ἤ μερικοί φτάνανε στό ἄλλο ἄκρο μέ παρανοϊκές θεωρίες (τοῦ τύπου «οἱ Δίδυμοι Πῦργοι δέν κατέπεσαν ποτέ») - ἐμεῖς ἀπό δῶ προσπαθήσαμε νά βάλουμε τήν ἀληθινή πληροφορία καί τήν κοινή λογική στίς προσεγγίσεις τοῦ θέματος.

Read the rest of this entry…

Μία σηµαντική παράµετρος (καί) τῆς τουρκικῆς αὐθαιρεσίας στή θρακική ὕπαιθρο εἶναι καί ἡ σχεδόν ἀπόλυτη ἀπουσία τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους ἐκτός τῶν ἀστικῶν κέντρων. Ἕνα πρόσφατο συµβάν ἦρθε νά ἐπιβεβαιώσει τήν ἐκτίµηση αὐτή καί µᾶς δίνει τό ἔναυσµα γιά κάποιες δυσάρεστες σκέψεις.

Read the rest of this entry…

    Ξέρατε ὅτι τό τουρκικό Γενικό Προξενεῖο Κοµοτηνῆς διοργανώνει καί…ταξίδια; Καλά, ὅσοι παρακολουθοῦν προσεκτικά ἀπό χρόνια ὅσα γράφουμε στόν «Ἁντιφωνητή» τό γνωρίζουν, ἀλλά οἱ ἄλλοι µᾶλλον ὄχι. Στά µέσα τοῦ Δεκέµβρη λοιπόν (13/12/09) τό γυναικεῖο τµῆµα τοῦ Συλλόγου Ἐπιστηµόνων Μειονότητας ἔκανε µία … «πολιτιστική ἐξόρµηση στήν Ἰσταµπούλ».
    Στήν ἐκδροµή αὐτή ἔλαβαν µέρος 85 γυναῖκες ἀπό τή µειονότητα τῆς Θράκης. Οἱ κυρίες λοιπόν ψώνισαν τόσο στήν Πόλη ὅσο καί στή Ραιδεστό (στόν γυρισµό), ἐνῶ γευµάτισαν σέ ἑστιατόριο στόν Κεράτιο. Τώρα θά µοῦ πεῖτε, «καί ποῦ εἶναι ὁ πολιτισµός» στήν ἐκδροµή αὐτή; Ἄ, αὐτό ἦταν τό καλύτερο: Ἐπισκέφθηκαν τό ἱστορικό Μουσεῖο «Πανόραµα τοῦ 1453» ὅπου ἐξιστορεῖται ἡ …Ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης! Ἐκεῖ, σύµφωνα µέ τήν ἀνταπόκριση τῆς «Μπιρλίκ» (21-12-09) «κέντρισε τό ἐνδιαφέρον ἡ σιλουέτα τοῦ Πορθητῆ Σουλτάνου πού κοιτᾶ µέσα ἀπό τά σύννεφα, τά ἱστορικά ἀντικείµενα, οἱ τρισδιάστατες εἰκόνες καί ἡ προσωµοίωση θάλασσας καί οὐρανοῦ…» Μάλιστα, κύριοι, ὁ πολιτισµός (τῆς ὀρδῆς) πάνω ἀπό ὅλα!
    «Μά», θά µοῦ πεῖτε, «γιατί τήν ὀνοµάζεις προξενική τήν ἐκδροµή; Μήπως ὑπαινίσσεσαι δηλαδή ὅτι ὁ σύλλογος τῶν…κοτζάµ Ἐπιστηµόνων εἶναι ἕνα ὑποχείριο τοῦ Προξενείου Κοµοτηνῆς, µιά χάντρα στό µπεγλέρι του;» Μά… ὄχι βέβαια, ἀλλοίμονο, ἄν εἶναι δυνατόν! Ἁπλῶς τό γράφουµε γιατί στό πολιτιστικό αὐτό χάπενινγκ συµµετεῖχε (ἐπίσης…«ἁπλῶς») καί ἡ σύζυγος τοῦ Τούρκου Προξένου Κοµοτηνῆς, ἡ κυρία Ἐσίν Σάρνιτς. Γι’ αὐτό µονάχα…

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2010/01/286.pdf

1)Στίς 3 Ἰανουαρίου 1850 ἐπιβάλλεται ναυτικὸς ἀποκλεισµὸς τοῦ Πειραιᾶ καὶ τῶν σηµαντικότερων ἑλληνικῶν λιµανιῶν ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους. Ἀφορµὴ ἡ ἄρνηση τῆς Ἑλλάδας νὰ πληρώσει σὲ ἕναν Ἑβραῖο, τὸν Δαβὶδ Πατσίφικο, µιὰν ἐξωφρενική ἀποζηµίωση.

Read the rest of this entry…

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2010/01/285.pdf

      Από την πρώτη κιόλας στιγμή που εμφανίστηκε στο προσκήνιο η Κίνησή μας για την Απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου, η πιο συχνή ίσως ερώτηση την οποία καλούμασταν να απαντήσουμε τόσο σε επίπεδο συνεντεύξεων στα ΜΜΕ, όσο και σε ιδιωτικές συζητήσεις, αφορούσε στο θέμα της λεγόμενης «αμοιβαιότητας». «Δεν σκέφτεστε πώς θα αντιδράσει η Τουρκία, αν κλείσουμε το εδώ προξενείο, δεν σας προβληματίζει ότι θα κλείσει αντίστοιχα το δικό μας στην Κωνσταντινούπολη και έτσι θα κινδυνεύσει και το Πατριαρχείο»;

     Η ερώτηση αυτή πράγματι δείχνει λογική, έχει ωστόσο άκρως ικανοποιητικές απαντήσεις, τις οποίες έχουμε ήδη προβάλει. Εξακολουθεί ωστόσο να ακούγεται κατά κόρον και ουσιαστικά να αποπροσανατολίζει τα πράγματα. Πριν λίγες μέρες μάλιστα σε τηλεοπτική εκπομπή που έγινε σε μεγάλο κανάλι περί Θράκης, αποτέλεσε και το βασικό όπλο στη φαρέτρα Έλληνα διπλωμάτη στην προσπάθειά του να «πείσει» ότι το Προξενείο Κομοτηνής δεν πρέπει ουσιαστικά να εκδιωχθεί. Θα ήταν χρήσιμο συνεπώς να δοθούν από πλευράς μας στο σημείο αυτό κάποιες ακόμη πιο ολοκληρωμένες απαντήσεις επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Απαντήσεις που δεν θα θολώνουν τα νερά (όπως τα θόλωσε ο ερίτιμος κύριος πρέσβης), θα είναι ξεκάθαρες, θα ανάγονται πέρα από τυπολατρικές εμμονές αγγίζοντας το πρόβλημα στην ουσία του και φυσικά θα κινούνται και εκτός των ασφυκτικών ορίων της παροιμιωδώς φοβικής και ενδοτικής πολιτικής και διπλωματίας του παρόντος αστείου προτεκτοράτου.

Read the rest of this entry…

Βακχεύοντες απηνώς και μαινόμενοι εν ακρασία έξωθεν του σπηλαίου, εν ω ανεκλήθη ο Αχώρητος…

     Πόρνης ἐπεθύμει ὁ Θεός; Ναί, πόρνης· τῆς φύσεως τῆς ἡμετέρας λέγω. Πόρνης ἐπεθύμει ὁ Θεός; Καὶ ἄνθρωπος μέν, ἐὰν ἐπιθυμήσῃ πόρνης καταδικάζεται, Θεός δὲ πόρνης ἐπιθυμεῖ; Καὶ πάνυ. Πάλιν ἄνθρωπος ἐπιθυμεῖ πόρνης, ἵνα γένηται πόρνος· Θεὸς δὲ ἐπιθυμεῖ πόρνης, ἵνα τὴν πόρνην παρθένον ἐργάσηται… Ὁ τοσοῦτος καὶ τηλικοῦτος ἐπεθύμησε πόρνης; Καὶ τί; Ἵνα γένηται νυμφίος. Τί ποιεῖ; Οὐ πέμπει πρὸς αὐτὴν οὐδένα τῶν δούλων, οὐ πέμπει ἀρχάγγελον, οὐ πέμπει τὰ Χερουβίμ, οὐ πέμπει τὰ Σεραφίμ· ἀλλ᾿ αὐτὸς παραγίνεται ὁ ἐρῶν.

     Ἐπεθύμησε πόρνης· καὶ τί ποιεῖ;… Ἐπειδὴ αὐτὴ οὐκ ἠδύνατο ἀναβῆναι ἄνω, αὐτὸς κατέβη κάτω. Πρὸς τὴν πόρνην ἔρχεται καὶ οὐκ αἰσχύνεται… Καὶ πῶς ἔρχεται; Οὐ γυμνῇ τῇ οὐσίᾳ, ἀλλὰ γίνεται, ὅπερ ἦν ἡ πόρνη, οὐ τῇ γνώμῃ, ἀλλὰ τῇ φύσει… ἵνα μὴ ἰδοῦσα αὐτὸν πτοηθῇ, ἵνα μὴ ἀποπηδήσῃ, ἵνα μὴ φύγῃ. Ἔρχεται πρὸς τὴν πόρνην καὶ γίνεται ἄνθρωπος…Εἰς μήτραν κυοφορεῖται καί αὔξεται κατὰ μικρὸν…. Τίς; Ἡ οἰκονομία, οὐχ ἡ θεότης· ἡ τοῦ δούλου μορφή, οὐχ ἡ τοῦ Δεσπότου· ἡ σὰρξ ἡ ἐμὴ, οὐχ ἡ οὐσία ἐκείνου· αὔξεται κατὰ μικρόν καὶ μίγνυται ἀνθρώποις· καίτοι εὑρίσκει αὐτὴν ἐλκῶν γέμουσαν, ἐκτεθηριωμένην, ὑπὸ δαιμόνων πεφορτισμένην· καὶ τί ποιεῖ; Προσέρχεται αὐτῇ. Εἶδεν ἐκείνη καὶ ἔφυγε.

     Καλεῖ μάγους. Τί φοβεῖσθε; Οὔκ εἰμι κριτής, ἀλλ᾿ ἰατρός· «οὐκ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ’  ἵνα σώσω τὸν κόσμον»… Κεῖται ἐν φάτνῃ ὁ τὴν οἰκουμένην βαστάζων, καὶ ἐσπαργάνωται ὁ πάντα περιέπων. Κεῖται ὁ ναός καὶ ἐνοκεῖ ὁ Θεός. Καὶ ἔρχονται μάγοι, καὶ προσκυνοῦσιν εὐθέως· ἔρχεται τελώνης καὶ γίνεται εὐαγγελιστής· ἔρχεται πόρνη καὶ γίνεται παρθένος… Τοῦτο ἐρῶντος, τὸ μὴ ἀπαιτῆσαι εὐθύνας ἁμαρτημάτων, ἀλλὰ συγχωρῆσαι παρανομήματα πλημμελημάτων. Καὶ τί ποιεῖ; Λαμβάνει αὐτήν, ἀρμόζεται αὐτήν. Καὶ τί αὐτῇ δίδωσι; Δακτύλιον. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτῇ δίδωσιν. Εἶτα φησίν· οὐκ εἰς παράδεισόν σε ἐφύτευσα; Λέγει, ναί. Καὶ πῶς ἐξέπεσες ἐκεῖθεν; Ἦλθεν ὁ διάβολος καὶ ἔλαβέ με ἀπὸ τοῦ παραδείσου. Ἐφυτεύθης ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἔβαλέ σε ἔξω· ἰδοὺ φυτεύω σε ἐν ἐμαυτῷ, ἐγὼ σε βαστάζω… Οὐδὲ εἰς τὸν οὐρανόν σε ἀνάγω· ἀλλὰ μεῖζον ἐνταῦθα τοῦ οὐρανοῦ… Ἀλλὰ ἁμαρτωλός εἰμι καὶ ἀκάθαρτος. Μὴ σοι μελέτω, ἰατρός εἰμι. Οἶδα τὸ σκεῦος τὸ ἐμὸν, οἶδα πῶς διεστράφη… Ἀναπλάττω νυν αὐτὸ διὰ λουτροῦ παλιγγενεσίας…

      Ιωάννου Χρυσοστόμου, «Ότε της Εκκλησίας έξω ευρεθείς Ευτρόπιος απεσπάσθη» (απόσπασμα)

     Χριστούγεννα. Μετά από ένα τέτοιο εκπληκτικό μαργαριτάρι, πώς να μιλήσει κανείς σήμερα για πράγματα χοϊκά; Σήμερα ένας χαροποιός λυγμός, λυτήριος της θλίψης, καταυγάζει πυρεμφορούμενος τα σύμπαντα. Γένους γαρ βροτείου δερχθείς ποτνιωμένου, βροτός εδείχθη ο Παντεπόπτης Λόγος. Σήμερον τα επίγεια επληρώθησαν χαράς μετά δέους και τα υποχθόνια τω τρόμω εδονήθησαν. Η νερτέρα χθών νυν επικράνθη και ενεπαίχθη. Γιατί πίστευε βέβαια πως είναι κραταιά και πανσθενής. Μα τώρα η εξουσία της αποδείχτηκε φενάκη.

     Χριστούγεννα. Πώς να γράψεις σήμερα για τα σκύβαλα του ανόητου καθημερινού μας μικρόκοσμου; Φαέθοντες δρόμοι σήμερον ανεφάνησαν άφνω εκ του σκότους. Ότι εν τη σκοτία το φως ετέχθη και το φως αρρήτως φαινον το σκότος μετήλλαξεν. Πυρ καινουργέον γαρ ην και τα πάντα καινά εποίησεν. Ποιος να φοβηθεί πια τη Νύχτα; Τα ερέβη είναι πλέον τηλαυγή. Φάος φαινον φαεινως εις τον αιώνα.

Read the rest of this entry…

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/12/284.pdf

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/11/283.pdf

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/11/282.pdf

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/11/281.pdf

http://antifonitis.gr/online/wp-content/uploads/2009/11/280.pdf